Zwierzęta

Opis rasy Mastif tybetański

Mastif tybetański (inne nazwy: "Mastif Tybetański Dro-Hi", "Tsang-Kkhi" (Zang-Khyi), "Bho-Thai" (Bho-Thia), "Ke-Khor" (Ke-Khor), tybetański Duńczyk, Tybet Molos) - duża rasa psów, strażników, stróżów i towarzyszy.

Uważany jest za bardzo starą rasę strzegącą tybetańskich klasztorów. Jego przodkowie służyli jako pies pracujący, chronili koczownicze pastwiska w himalajskich dolinach przed drapieżnikami i pomagali im przezwyciężyć trudną ścieżkę. W dawnych czasach mastify mogły chronić całe wioski, których mieszkańcy bardzo cenili sobie doskonałe cechy strażników.

Każda wioska miała swój typ mastifa tybetańskiego, a każda miała własne historie i legendy. Dlatego zrozumienie, co jest prawdą, a co fikcją jest dziś bardzo trudne. Współczesne mastify tybetańskie różnią się również wyglądem, w zależności od regionu i klimatu siedliskowego.

W przeszłości opowieści o istnieniu ogromnego psa wyglądały bardziej jak mit niż prawda. Ale opowieści o ich gwałtownym usposobieniu działały, ludzie bali się ich i traktowali jak dzikie stworzenia.

Kilka osób tego ogromnego i luksusowego psa zostało przywiezionych do Europy w czasach przywódcy Atilii Hunów. Istnieje wersja, z której potomstwo zrodziło psy takie jak molossi: bokser, mastiff, św. Bernard.

W dziełach Arystotelesa, a później w notatkach Marco Polo znajdują się historyczne dokumenty opisujące moc, siłę i zaciętość tych gigantów.

Dziś żyją u podnóża Himalajów, gdzie stada pasą się i chronią mieszkania, podobnie jak ich przodkowie wiele lat temu. Są odważni, czujni i niezawodni.

W ojczyźnie mastifów tybetańskich najbardziej cenione są osoby z plamami przebarwionymi nad oczami. Starożytni wierzyli, że jest to druga para psich oczu. Dzięki nim te rasy mogły zobaczyć złe duchy nawet z zamkniętymi oczami i czuwać nad nimi.

Pierwsze mastify przywiezione do Londynu zostały natychmiast wysłane do zoo. Niestety, kilka osób, które nie mogły się dogadać w nowym dla nich klimacie europejskim, zmarło. I tych, którzy przeżyli, przypisywanych wielu dzikim zwierzętom. Na ich klatce wisiał nawet znak z napisem "Nie pasuj".

Interesujący fakt: 1 mastif tybetański waży 25 chihuahua.

Opis rasy mastifa tybetańskiego i standard MKF (FCI)

  • Grupa 2 (pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy).
  • Sekcja 2.2 (psy jak psy pasterskie i górskie). Bez testu pracowników.

Na zdjęciu Mastif Tybetański pilnuje prywatnego domu.

Ogólny wygląd: duży, ciężki, proporcjonalnie złożony z dobrze rozwiniętymi kośćmi, mocnymi kończynami, mocnymi mięśniami i gęstą budową rasy. Pod skórą nie powinno być za dużo masy. Jest doskonale przystosowany do życia w ekstremalnych warunkach na dużych wysokościach iw chłodnych warunkach klimatycznych. Jego gruby płaszcz jest odporny na warunki atmosferyczne, masywny podkład utrzymuje ciepło. Łączy siłę, wytrzymałość i jest w stanie pracować w każdych warunkach klimatycznych. Wiek większości sięga raczej powoli, kobiety tworzą się 2-3 lata, mężczyźni dorastają nie wcześniej niż 4 lata. Mastify tybetańskie mogą różnić się strukturą fizyczną i typem, co wynika z wpływu środowiska, ekologii i metod hodowli szczeniąt.

Zachowanie / temperament: niezależny od postaci. Bardzo lojalny wobec swojej rodziny i jego terytorium.

  • Długość czaszki, od grzbietu potylicznego do stopy (przejście od czoła do kufy) jest równa lub nieco krótsza niż długość kufy od przejścia do czubka nosa.
  • Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

Format: prawie kwadratowy.

Głowa: duża, szeroka, ciężka. U osób dorosłych dopuszczalne jest zmarszczki od linii nad oczami do kącika ust.

Czaszka: lekko zaokrąglona z wyraźnym guzkiem potylicznym.

Zatrzymaj przejście od czoła do twarzy: wyraźne.

Nos: Szeroki z dobrze rozwartymi nozdrzami. Kolor czarny lub tak ciemny, jak to możliwe w zależności od koloru.

Kufa: szeroka, kwadratowa, głęboka, dobrze wypełniona.

Wargi: rozwinięte, mięsiste zachodzą na dolną szczękę.

Szczęki / Zęby: regularne zgryz nożycowy, górne siekacze ciasno zachodzące na dolne, silne szczęki. Zgryz prosty jest ważny.

Oczy: brązowe, im ciemniejsze, tym lepsze lub zgodne z kolorem sierści. Średniej wielkości, owalny, lekko skośny. Powieki ciasno.

Photo Mastif tybetański w rzadkim czerwonym kolorze

Uszy: średnie, trójkątne, zwisające, osadzone poniżej poziomu czaszki, ale powyżej poziomu oczu, lekko opadające do przodu. W stanie wzbudzonym powstają. Gęsto pokryta miękkimi krótkimi włosami.

Szyja: mocna, muskularna z niewielką zawiesiną. Szyja jest dobrze zdefiniowana. Włosy na szyi są grube, wystające, tworzą grzywę, u suk, które są mniej wyraźne.

Powrót: prosty, muskularny.

Klatka piersiowa: głęboka, o średniej szerokości, z żebrami zaokrąglonymi do góry, nadającymi klatce piersiowej kształt serca. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona poniżej łokci.

Ogon: wysoko osadzony na górnej linii grzbietu, średniej długości. W ostrożnym stanie i w ruchu, mastif tybetański trzyma wysoko, swobodnie rzucony na grzbiet. Gęsto pokryta długimi włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, z mocnymi kośćmi i dobrymi kątami artykulacji, pokryte gęstą wełną.

Ramię: ukośny, muskularny.

Łokcie: patrząc ściśle wstecz. Nie należy go włączać ani wyłączać, ani wyłączać.

Przedramię: prosty z mocnymi kośćmi.

Śródręcza: mocny, lekko nachylony.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu równolegle.

Biodra: długi, mocny, z obszerną, silną muskulaturą.

Kolana: dobrze wymówione.

Staw skokowy:silny, nisko położony. Wilgotne pazury do woli.

Stopy: duże, mocne, zaokrąglone. Palce zakrzywione, zebrane w bryłę z gęstymi włosami między nimi.

Nakładki na łapę: grube, czarne lub zgodne z kolorem.

Ruch: silny, pewny siebie, a jednocześnie lekki i elastyczny, z dobrym wyczuciem i siłą. Zwiększenie prędkości sprawia, że ​​nogi są bliżej linii środkowej. W kroku wygląda bardzo nieśpiesznie. Mastif tybetański przystosowany do poruszania się po innym terenie, wykazujący wytrzymałość i zwinność.

Sierść jest gruba, gruba, włosy ochronne nie są zbyt długie, z grubym podszerstkiem, który staje się rzadki w ciepłym sezonie. Włosy są cienkie, ale szorstkie, proste i wystające. Szyja i ramiona są obficie pokryte, wyglądają jak grzyby. Ogon jest gęsto pokryty długimi włosami. Stopy na tylnych łapach.

Wady / wady: Każde odstępstwo od powyższych przepisów powinno być traktowane jako niekorzystne, a powaga, z jaką ten niedobór powinien zostać oceniony, powinna być proporcjonalna do jego ciężkości, a także jej wpływu na zdrowie i samopoczucie.

  • Brak kondycji fizycznej i formy.
  • Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.
  • Zwinny narybek.
  • Wyraźne zawieszenie.
  • Duże i nisko osadzone uszy.
  • Jasne oczy.
  • Lekki nos.
  • Żebra.
  • Ogon skręca się w ciasny pierścień, leżący na udzie.
  • Nadmierne lub wyprostowane rogi tylnych kończyn.
  • Przykuty ruch.
  • Wysokość poniżej minimum w granicach 2 cm.

  • Agresja lub tchórzostwo.
  • Przodozgryz lub tyłozgryz.
  • Inne kolory, z wyjątkiem wyżej wymienionych: biały, kremowy, szary, wątrobiany, fiołkoworóżowy, pręgowany i plamisty.

Pies z zaburzeniami fizycznymi lub behawioralnymi zostanie zdyskwalifikowany.

PS: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie zstępujące do moszny.

Kolor mastifa tybetańskiego

  • Czarny
  • Czarny podpalany
  • Niebieski z oznakowaniem lub bez.
  • Złoty, od bogatego płowy do głębokiej czerwieni.
  • Sable

Wszystkie kolory powinny bić jak czyste odcienie. Kolor opalenizny może pochodzić od bogatego kasztana do jasnego odcienia. Biała plama jest dozwolona na klatce piersiowej. Na łapach dopuszczalna minimalna ilość białego koloru. Nad oczami, na dolnych kończynach i dolnej stronie ogona, plamy są dozwolone. Na twarzy dozwolone są okulary wokół opalenizny.

Postacie z mastifa tybetańskiego

Z natury mastifa tybetańskiego jest spokojna, kochająca, dobroduszna i zrównoważona rasa. Jest pewny siebie, niezależny i sam podejmował decyzje. Już sam jego wygląd wzbudza szacunek i podziw. Za nimi nie zwrócisz uwagi na tchórzostwo, nerwowość czy nierozsądną agresję, charakterystyczną dla małych ras psów. Jest tak samowystarczalny, że nigdy nie szczeka nad niczym.

Mastify mają doskonały instynkt warty i straży, są silne i trwałe, doskonale czują swoje terytorium. Zawsze będą ostrzegać właściciela o przybyciu obcego, z silną głośną korą, ale nie szczekają nad drobiazgami.

Mastif Tybetański słucha właściciela i bez jego zespołu nigdy nie pójdzie pierwszy do ataku. W obecności właściciela spokojnie odnosi się do nieznajomych, nie wykazuje agresji, ale także nie pozwala nieznajomemu zniknąć z pola widzenia, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Photo Mastif tybetański o słodkim i miłym wyglądzie

Dobry stosunek do dzieci właściciela, dogaduje się ze wszystkimi członkami rodziny, w której mieszka. Ale pamiętaj, że ten pies jest ogromny, więc nigdy nie zostawiaj z nim małych dzieci. Traktuj inne zwierzęta i psy tej samej płci dobrze.

Jest uparty i kapryśny, niełatwy w trenowaniu, więc początkującemu hodowcy trudno będzie go pokonać.

Mastif tybetański potrzebuje uczciwego właściciela o silnym charakterze i kochającym sercu. Potrzebuje dyscypliny, dyscypliny i pieszczoty, ale nie okrucieństwa. Nigdy go nie pokonaj, zwiększy to gniew i tchórzostwo. Naucz się znajdować wspólny język, a będziesz miał najlepszego przyjaciela na świecie.

Uwielbia spędzać czas z właścicielem, potrafi godzinami leżeć u Twoich stóp, spokojnie sapya. Adult Mastiff jest cichy i spokojny. Szczenięta rasy tybetańskiej z kolei są pełne energii i siły. Mogą zburzyć wszelkie przeszkody na swojej drodze, więc potrzebują wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania.

Jeśli nie masz czasu lub nie masz wystarczającego doświadczenia w planie szkolenia, koniecznie poproś o pomoc specjalistów w dziedzinie edukacji. Doświadczeni ludzie nauczą twój mastiff koniecznych zespołów, jak prawidłowo zachowywać się w społeczeństwie ludzi, a otrzymasz cenne porady dotyczące edukacji tego olbrzyma.

Ta rasa jest stworzona do życia na ulicy. Wygodny przede wszystkim, czuje się w suchym chłodnym klimacie. Dziedziniec, na którym spaceruje mastif, jest ogrodzony.

Uwielbia spadać na śniegu lub leżeć w cieniu drzew w letnim upale. Czasami wydaje się, że silny wiatr, opady śniegu czy burza śnieżna sprawiają mu przyjemność.

Treść mastifa tybetańskiego w wolierze

Photo Mastif tybetański w wolierze

Jeśli mieszkasz poza miastem i planujesz utrzymanie mastifa tybetańskiego na ulicy, powinieneś zbudować ptaszarnię z wybiegiem i umieścić ją pod budką. Rozmiar obudowy dla jednej osoby ma co najmniej 2 x 3 metry szerokości i 2 metry wysokości.

Ptaszarnia jest podzielona konwencjonalnie na trzy części:

  • W trzeciej części będzie budka i łóżko dla psa, podłoga może być pokryta drewnianymi deskami. Powyżej budki i pieca należy zrobić szopę.
  • 2/3 należy obsadzić trawą, specjalną trawą lub pokrytą piaskiem.

  • Wlać konkretne miejsce spoczynku
  • Zrób klatkę na wolnym powietrzu bez osłony, zwierzę może umrzeć z powodu przegrzania lub złapać zimno przed deszczem i śniegiem
  • Trzymaj mastiffa w wolierze bez kabiny

Nawet z zawartością woliery z mastifem tybetańskim musisz chodzić przynajmniej raz dziennie. Zawsze trzymaj się smyczy i kagańca, a pozbędziesz się nieprzyjemnych spojrzeń przechodniów. Konieczne jest nauczenie szczeniaka na smyczy od drugiego miesiąca życia. Spokojne długie spacery pomogą utrzymać mięśnie Twojego zwierzaka w dobrej formie.

Opieka nad Mastifami Tybetańskimi

Dorosły Mastif Tybetański - zdjęcie na trawniku

Opieka nad mastifem tybetańskim jest prosta, ale czasochłonna. Ponieważ jest to duża rasa, która ma gęste włosy, nawet proste czesanie zajmie dużo czasu. Kochający właściciel zawsze chętnie opiekuje się swoim pupilem, a gospodyni domagają się, aby zawsze potrzebowali upragnionej wełny i dziergali ciepłe skarpety, rękawiczki i szaliki.

Czesanie: Tybetański płaszcz mastifa jest gruby, z gęstym podszerstkiem, bezwonnym "psem", szopami. Rzuć obficie, sezonowo wiosną - jesienią.

Płaszcz przyjemny w dotyku w swojej strukturze przypomina moher lub dół. Zapobiega to masowemu tworzeniu się maty i można powiedzieć, że jest samooczyszczające. Wystarczy, aby pies otrząsnął się i znów wygląda na czysty.

Grzebienie mastiffa 1-2 razy w tygodniu za pomocą metalowej szczotki, po spryskaniu wełną wodą lub mocno rozcieńczonym środkiem kondycjonującym.

Na szyi, uszach, pod pachami i na "spodniach" na tylnych nogach czasami pojawiają się maty. Muszą być traktowane sprayem, aby rozplątać sploty i rozczesać za pomocą plątaniny. Na koniec usuń pozostałości splątków za pomocą pukhoderki lub furminatora.

Podczas linienia będziesz musiał codziennie czesać grzebień, aby usunąć martwe włosy i nadać im ładny wygląd. Aby ułatwić proces linienia, użyj pukherki lub furminatora.

Nie zaleca się przecinania mastifa za pomocą maszyny, ponieważ spowoduje to przerwanie struktury włosa, termoregulację i może wywołać zapalenie płuc.

Należy kąpać tybetański mastiff w jak najkrótszym czasie 1 raz w ciągu 3 miesięcy lub w miarę jego zabrudzenia, aby nie zmyć naturalnego ochronnego tłuszczowego tłuszczu, który chroni skórę i płaszcz przed moczeniem i sprzyja jej samoczyszczeniu.

Po każdym myciu szamponem lub innym środkiem czyszczącym przywrócenie naturalnego nawilżenia skóry następuje w ciągu kilku dni, a zbyt częste mycie prowadzi do nadczynności gruczołów skórnych, co zwiększy zapach "psów".

Kąpielowy mastif tybetański jest dość żmudnym procesem, ponieważ jest ogromny i ma dość gruby płaszcz, który wysycha przez długi czas. Zimą wystarczy, że spadnie na czysty śnieg, a cienka wełna sama się oczyści. Najlepiej jest myć takiego giganta latem, ponieważ wysycha on przez bardzo długi czas.

Innym sposobem czyszczenia mastifa jest suchy szampon. Narzędzie jest wcierane w wełnę, a następnie dobrze czesane.

Pazury są przycinane 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Aby pazury były bardziej miękkie i giętkie, opuść łapy zwierzaka na kilka minut w ciepłej wodzie. Ostre końcówki gładka pilnik do paznokci, aby uniknąć zadziorów. Między palcami zaleca się odciąć i nasmarować poduszki łap olejem roślinnym, aby uniknąć pęknięć.

Zęby i dziąsła regularnie sprawdzają zdrowe białe zęby bez płytki, dziąsła o przyjemnym różowym odcieniu.

2 - 3 razy w tygodniu, należy myć zęby specjalną pastą do zębów dla psów za pomocą dyszy na palcu lub szczoteczce do zębów. Aby zapobiec pojawianiu się płytki nazębnej, podaje się zwierzę do żucia pokarmów stałych lub specjalnych zabawek, takich jak liny, traktowane za pomocą kamienia nazębnego.

Uszy: Wytrzyj małżowinę uszną wilgotną szmatką zanurzoną w ciepłej wodzie 1 raz w tygodniu. W zimnym sezonie upewnij się, że twoje uszy są suche, a dopiero potem wypuść zwierzaka lub powstrzymaj się od tej procedury.

Zdrowy mastif uszny przyjemny różowy kolor, bez nadmiernej ilości siarki lub nieprzyjemnego zapachu.

Zauważywszy zaczerwienienie, niezwykły zapach, płyn wypływający z ucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy i nie stosuj samoleczenia. Jest kilka powodów: od zapalenia ucha do ucha, a tylko specjalista będzie w stanie dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać niezbędne leczenie.

Na zdjęciu Mastif Tybetański - szczeniak czeka na kolację

Oczy zdrowego mastifa tybetańskiego są błyszczące, bez zaczerwienień i ciężkich łez.

Dozwolony jest mały poranek rano w kącikach oczu i można go łatwo usunąć za pomocą czystej, miękkiej, niestrzępiącej się ściereczki. To jest przydzielony pył nagromadzony w ciągu dnia.

Aby zapobiec zakwaszeniu, oczy zwierzęcia należy myć raz w tygodniu za pomocą miękkiej, niepozostawiającej włókien ściereczki zwilżonej bulionem z rumianku. Każde oko należy wyczyścić czystą szmatką.

Silne łzawienie, zaczerwienienie, obrzęk powieki, próchnica natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Musisz nauczyć mastifa jakiejkolwiek procedury od najmłodszych lat, inaczej nie poradzisz sobie z dorosłym zwierzakiem. Zawsze chwal i traktuj ją z przyjemnością po każdej procedurze.

Kleszcze i pchły: Traktuj swojego zwierzaka regularnie za pomocą ektopasożytów. Mastif tybetański ma gruby płaszcz, w którym bardzo trudno jest zobaczyć pchłę lub kleszcza.

Pchły - przyczyny alergii skórnych, robaków, różnych chorób zakaźnych, swędzących i lękliwych psów.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby dla psów - piroplazmozy (babeszjozy). Są one szczególnie aktywne w okresie wiosenno - jesiennym, ale szczytem aktywności jest maj - sierpień - wrzesień.

  • Wysoka temperatura ciała, ponad 39 stopni
  • Letarg, apatia
  • Odmawia od wody i jedzenia
  • Żółte oczy
  • Mocz czerwony, brązowy lub brązowy
  • Pada na tylne nogi

Jeśli zauważysz podobne objawy, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza. Tylko specjalista dokona prawidłowej diagnozy i pomoże uratować życie Twojego zwierzaka.

Obecnie istnieje kilka rodzajów produktów pasożytniczych:

  • Krople na kłębach - do 3 tygodni
  • Podawać tabletki tylko po konsultacji z weterynarzem.
  • Спрей – опрыскивать собаку перед прогулкой, а при сильном заражении блохами также опрыскивать лежак и прочие вещи питомца
  • Ошейник действует при постоянной носке

Питание тибетского мастифа

Тибетский мастиф - фото на диване

Питание тибетского мастифа питательное и сбалансированне, обогащённое витаминами и минералами необходимыми для поддержания здоровья такого гиганта. Długi okres wzrostu, duży rozmiar ciała i aktywność fizyczna sprawiają, że właściciel myśli o najlepszym sposobie karmienia tybetańskiego mastifa, przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowego i energicznego psa.

Stawy dużych ras zawsze są dużym obciążeniem, dlatego bardzo ważne jest zapewnienie mastifowi szczeniąt w okresie wzrostu zrównoważonej diety z niezbędną ilością wapnia.

Mastif tybetański może być karmiony wysokiej jakości gotową żywnością lub naturalną żywnością. Co najważniejsze, nigdy nie mieszaj dwóch rodzajów żywności w jednym karmieniu, jest to bardzo szkodliwe dla przewodu pokarmowego.

W misce powinna być zawsze świeża, czysta woda. Naturalna żywność otrzymuje świeżą, pokojową temperaturę. Porcję należy spożyć w ciągu 20 minut.

  • Wołowina parzona wrzącą wodą
  • Zad, części bulionowe, płuca, serce - gotowane
  • Mielona wołowina daje małe szczenięta
  • Kurczak, Turcja, królik
  • Ryba gotowana na morzu
  • Owsianka (ryż, kasza gryczana, można mieszać 1: 2, gotowane w bulionie o niskiej zawartości tłuszczu)
  • Fermentowane produkty mleczne (kefir, niskotłuszczowy twaróg, jogurt, ryazhenka)
  • Warzywa marchewki, dynia
  • Jabłka owocowe
  • Zieleń
  • Olej roślinny 1 łyżeczka dziennie

Uwaga: wprowadzaj owoce i warzywa, jeden nowy produkt dziennie, i monitoruj reakcje organizmu, aby uniknąć alergii!

  • Tłuste mięso wieprzowe, jagnięce
  • Słodycze
  • Czekolada
  • Kościane rurki z kości
  • Surowe jaja
  • Orzechy
  • Produkty piekarnicze
  • Makarony
  • Wędzone mięso
  • Napoje gazowane
  • Baranek
  • Świeża cielęcina
  • Ziemniaki
  • Spice
  • Ryba rzeczna

Francuski buldog

Francuz to miniaturowy buldog, który jest tylko gorszy od swoich większych odpowiedników. Jest to dość popularna rasa, a jej dystrybucja wiąże się z bezpretensjonalnością psów, ich kompaktowym rozmiarem, a co najważniejsze - zaskakująco przyjaznym charakterem. Co powinni wiedzieć przyszli właściciele ... Czytaj dalej →

12.03.2017
redaktor

Jamnik wszedł do pierwszej dwudziestki najbardziej popularnych ras. Jaki jest powód takiego sukcesu? Przede wszystkim są to zabawne psy, które mają niesamowity wygląd, wigor i szczególne cechy. Ale poza tym, jamniki są łowcami, co oznacza, że ​​mają pewien instynkt, o którym właściciele ... Czytaj dalej →

04.03.2017
redaktor

Duże i potężne - rottweilery nie bez powodu powodują szacunek, a ich walka często budzi strach. Jednak w ciągu całej historii rasy psy te były blisko osoby, pomagały mu i żyły obok siebie. Pomogło im to znaleźć zrównoważony charakter i ... Czytaj dalej →

26.02.2017
redaktor

Eleganckie, o dumnym łożysku i sprytnym wyglądzie - są przedstawicielami dość popularnej rasy - pudla. Te psy są częstymi wystawcami, ale pozostają jednym z najbardziej udanych zwierząt do trzymania w mieszkaniu. Co to jest dobra rasa, a wraz z nią ... Czytaj dalej →

26.02.2017
redaktor

Szpic pomorski

Śliczne "bezczelne" - możesz krótko opisać pomorski miniaturowy szpic. Ten uroczy pies może czarować każdego, stając się ulubieńcem wszystkich członków rodziny, jednak jego postać nie jest tak atrakcyjna. Co powinni wiedzieć przyszli właściciele o puszystej pomarańczy? Historia pochodzenia rasy ... Czytaj dalej →

26.01.2017
Męski autor

Owczarek niemiecki

Owczarek niemiecki jest powszechnie uważany za najpopularniejszą rasę na świecie. Wiele osób marzyło o takim psie, a jeśli chodzi o psy służbowe, od razu pojawia się przed jego oczami wizerunek straży granicznej z wiernym i odważnym towarzyszem, pasterzem psa ... Czytaj dalej →

21.01.2017
Męski autor

Mopsy są małymi, zabawnymi psami o poważnych, ciekawskich twarzach, są przedstawicielami najstarszej rasy. Ich korzenie sięgają tak głęboko w wieki, że duch legend i legend krąży wokół ich początków. Dziś przedstawiciele tej rasy są doskonałymi towarzyszami, potrafiącymi pozbyć się bluesa i ... Czytaj dalej →

16.01.2017
Męski autor

Lubi - popularna nazwa dla niesamowitych psów, które mają pewne podobieństwa między sobą. Gdzieś na północy te psy były jedynym transportem, a nawet jakiego rodzaju polowania można było zrobić bez udziału husky ... Będąc wyłącznie psami, stali się właścicielami niesamowitego charakteru i do tego ... Kontynuuj czytanie →

20.06.2016
Męski autor

Alabai Owczarek środkowoazjatycki

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, jest dużym psem, z którego wieje z siłą i mocą. Rasa ta przeszła setki lat naturalnej selekcji i otrzymała od swoich przodków wszystkie najlepsze cechy ochronne i walczące. Ponadto jest dumnym i kochającym wolność psem z ... Kontynuuj czytanie →

04.06.2016
Męski autor

Co karmić owczarka niemieckiego

Owczarek niemiecki to pies, który może służyć, być strażnikiem, towarzyszem, przewodnikiem. Taka wszechstronność wynika z faktu, że te psy są łatwe do nauczenia się, bezpretensjonalne w treści, powściągliwe i wnikliwe. Ani jedna dekada, ta rasa jest szczególnie popularna i ... Czytaj dalej →

21.05.2016
Męski autor

Trening psów

Czy w domu pojawił się mały dzwonek? Zabawnie skacze, skubie przedmioty, ślizga kapcie i próbuje wejść na sofę? Czas zacząć trening, aby dorosły zwierzak nie pozwalał sobie na takie wolności. Trening psów jest koniecznością. Nie powinieneś myśleć, że szczeniak jest nadal ... Czytaj dalej →

23.04.2016
Męski autor

Sterylizacja psów

Sterylizacja psów to nie tylko operacja chirurgiczna, która pozbawia zwierzę z funkcji rodzicielskiej, ale także poważny krok dla każdego właściciela zwierząt domowych, co sprawia, że ​​zastanawiasz się, czy warto, czy nie? Z jednej strony jest to świetny sposób na pozbycie się wielu problemów, ale z ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Szczenię Enterosgel z biegunką: dawkowanie, metody stosowania

Enterosgel - skuteczny lek, często przepisywany ludziom. I wielu ekspertów preferuje to szczególne narzędzie. Ale jest również z powodzeniem stosowany w medycynie weterynaryjnej, jako stosunkowo bezpieczny adsorbent o wysokiej wydajności. Jak każdy lek, musi zostać zlutowany ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Szczeniak Furazolidone z biegunką: termin wizyty, dawkowanie

Biegunka jest dalekim pogwałceniem naszych czworonożnych przyjaciół. I najczęściej luźne stolce przeszkadzają szczeniętom - ich układ trawienny jest znacznie bardziej wrażliwy niż zwierzęta dorosłych. Niestety bardzo rzadko zdarza się, że w przypadku przypadku nie ma leków, w większości przypadków lekarz weterynarii ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Smekta szczeniaka z biegunką: instrukcje użytkowania

Smecta jest popularnym, skutecznym lekarstwem, często stosowanym w leczeniu biegunki u ludzi. Ale jest również z powodzeniem stosowany w medycynie weterynaryjnej, ponadto, nawet jeśli luźne stolce występują u kotów lub psów. Na stolec szczeniąt wpływa wiele czynników - zmiana ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Co prawidłowo karmić szczeniaka z biegunką

Płynne stolce, biegunka lub biegunka - naruszenie fotela, które często występuje u dorosłych zwierząt domowych i szczeniąt. Powody mogą być różne, czasami problem jest związany z niedożywieniem, w niektórych przypadkach - z infekcjami, ale w każdym razie, zwierzątko jest zaniepokojone ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Wyciek oczyszczający dla psa z zaparciami: przygotowanie, w razie potrzeby, procedura

Osoba, która przyjmuje zwierzaka, uczy się wielu nowych rzeczy, zapoznaje się z cechami ciała zwierzęcia, zasadami opieki i karmienia. Ponadto właściciel psa często musi udzielać pierwszej pomocy, nie tylko odciążając zwierzę domowe, ale czasami ratując mu życie. Jednym z często ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Olej wazelinowy do zaparć u psów: jak działa po nałożeniu

U psów, podobnie jak u ludzi, naruszenie procesu defekacji nie jest rzadkością. Często zdarza się to oczywiście w postaci biegunki, ale czasami następuje stagnacja kału, a pies sam nie może opróżnić jelit. Jest to raczej niebezpieczny stan i jeśli nic nie jest ... Kontynuuj czytanie →

27.06.2018
redaktor

Toksyna u psów: przyczyny, objawy, pierwsza pomoc

Toksyczność jest patologicznym stanem, w którym organizm zostaje zatruty własnymi produktami rozkładu. Pomimo faktu, że tej chorobie mogą towarzyszyć różne choroby, często cierpią na nią kobiety w ciąży. Ale nawet wszyscy doświadczeni hodowcy nie wiedzą, co może się rozwinąć ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Przedwczesna poród u psa: przyczyny i metody leczenia

Jeśli planowane jest gody psów, właściciel będzie czekał na pewien dzień, w którym urodzą się długo oczekiwane dzieci. Najczęściej poród odbywa się zgodnie z harmonogramem - plus lub minus kilka dni. Ale nawet u zwierząt może zawieść, dzięki czemu konsensus może nastąpić wcześniej niż oczekiwano ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Czy psy mają ruja: choroba lub normalna?

Ciało kobiet jest znacznie bardziej złożone niż ciało samców, co nie jest zaskakujące, ponieważ muszą nosić i reprodukować potomstwo. Naturalny proces zachodzi w upale - nazywany jest również pustovką lub ruiną. Występuje z pewną cykliczną naturą, a w jednym z okresów kobieta ... Czytaj dalej →

27.06.2018
redaktor

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie są rzadkimi, drogimi rasami, które dzięki izolacji Chin były w stanie zachować niemal nieskazitelny wygląd. Impregnowane góry Himalajów stanowiły doskonałą obronę dla południowej strony Tybetu, a na północy była to pustynna pustynia. Pomogło to psom zachować oryginalny, imponujący wygląd. Następnie psy były używane do ochrony mnichów, pasterzy i plemion koczowniczych.

W tak trudnych warunkach przetrwały tylko silne, sprężyste zwierzęta o grubej sierści, a psy miały takie cechy. Niemniej jednak te psy są złymi gigantami, jest więcej dziedzictwa legend niż prawdy. Według niektórych mitów tacy giganci o ostrym temperamencie byli trzymani przez Czyngis-chana i Buddę. Wielu badaczy uważa, że ​​Tybetańczycy są przodkami wszystkich ras molosów - rottweilerów, buldogów, św. Bernardynów i innych.

Opis rasy Mastif tybetański

Mastif tybetański jest potężnym olbrzymem o silnej, harmonijnej sylwetce i dobrze rozwiniętych mięśniach. Pies ma luksusowe grube włosy z obfitym podszerstkiem, który tworzy prawdziwą grzywę w szyi. To sprawia, że ​​pies wygląda niesamowicie jak lew.

Jeśli chodzi o wykorzystanie psów tej rasy, dziś odgrywają rolę towarzysza, stróża, ochroniarza. Ale pies może w pełni spełniać swoje funkcje, gdy dojrzewa, u samców dzieje się to przez 24-36 miesięcy, a u samic dopiero 4 lata. Przedstawiciele rasy mają dobrze zdefiniowany rodzaj seksu - mężczyźni są więksi niż rozmiar ciała i moc.

Psy mają mocną budowę, z pewną wilgocią i grubiaństwem. Skóra jest cienka, elastyczna, ściśle przylega do ciała i lekko luźna wokół głowy i szyi. Minimum wzrost mężczyźni mastifa tybetańskiego to 66 cm, suki - 61 cm waga - 60 kg.

Norma przewiduje pojawienie się Tybetańczyków:

  • Wełna w samcach dłuższych i grubszych, twardych i błyszczących - jest w stanie chronić zwierzę przed każdą pogodą. Płaszcz, oprócz obroży, również tworzy końce na kończynach i zawieszenie w obszarze ogona. Włosy powinny być proste, falowane włosy uważane są za wady.
  • Głowa duży, mocny, z szerokim czołem, na którym w przypadku lęku powstają zmarszczki. U dorosłych psów zmarszczki pojawiają się na głowie i nad oczami. U psów guz gruczołowy jest dobrze widoczny i przejście od kości czołowej do kufy, ale bez ostrych konturów.
  • Kufa krótki, kwadratowy, z dużym, szerokim nosem i grubymi, lekko opadającymi wargami. Szczęki są mocne, z kompletem dużych zębów, nożycami lub mniej bezpośrednim ugryzieniem.
  • Uszy średnie, trójkątne, zaokrąglone końce. Trzymaj się chrząstki, a kiedy pies jest podekscytowany, trochę się podnoszą.
  • Oczy mały, skośny, z tęczówką orzechową lub orzechową (w zależności od koloru).
  • Szyja ma wypukłe kark i wyraźne podgardle, rozwinięte muskulatury. Biodra chowają kołnierz, jest również dobrze wyrażony.
  • Powrót Prosto, z doskonałą masą mięśniową, przechodzi w szeroki, lekko wypukły grzbiet. Zad jest nieco skośny, ma rozwiniętą muskulaturę.
  • Ogon średnie, wysokie, zwinięte lub dociśnięte do zadu.
  • Klatka piersiowa różni się głębokością, żebra są wypukłe i lekko spłaszczone po bokach. Żołądek jest podciągnięty, ale niewiele.
  • Kończyny z dużymi kompaktowymi nogami, ustawione równolegle, proste, mocne kości, wszystkie części muskularne. Z tyłu są nieco szersze niż z przodu.

Te gigantyczne psy poruszają się pewnie, swobodnie, łatwo i naturalnie. Mają jednak szerokie kroki, ponieważ wydaje się, że psy są niespieszne.

Istnieją tybetańskie mastify o następujących kolorach:

  • czarny antracyt,
  • czarny podpalany
  • szara podpalana,
  • monochromatyczny szary,
  • kawa,
  • złoty (od jasnożółtego do czerwonego)
  • sobólny.

Standard mówi, że kolor płaszcza powinien być tak czysty, jak to tylko możliwe. Carrion może być inny - od jasnych odcieni do intensywnych kasztanów. Dopuszcza się obecność białej plamki na klatce piersiowej, kończynach i grzbiecie ogona.

Tybetański charakter

Jeśli nie ma bodźców zewnętrznych, Mastif Tybetański jest czarujący, miękki, dyskretny i spokojny. Ale to tak długo, jak nic nie zagraża domowi i rodzinie. Jakość strażników psów z tybetańskich gór jest dobrze rozwinięta - pomimo orientacji na ludzi, zawsze są gotowi chronić powierzone im terytorium. Jeśli ludzie przychodzą z właścicielem lub właściciel sam otwiera drzwi, to pies zachowuje się z powściągliwością, ale nie odrywa wzroku od nowo przybyłych, oceniając sytuację.

Psy tej rasy są samowystarczalne, więc mogą być same przez pewien czas. Lubią uwagę, ale w dozowanej ilości i tylko wtedy, gdy chcą poczuć czułość. Tybetańczycy rozwinęli inteligencję i pomysłowość, ale są skłonni wykazywać upór, broniąc własnego punktu widzenia. Ale w tym przypadku nie wykraczają one poza ramy dobrych stosunków z ich panem.

Mastify tybetańskie odpowiednio odnoszą się do innych psów, ale mogą nawet reagować na agresję ze strony dużych osób. Nie zwracają uwagi na małe szczekające psy. Przez stulecia prowadzili służbę wartowniczą i opracowali specjalny harmonogram - śpią w ciągu dnia i idą do pracy w nocy. Najczęściej zwierzę osiedla się w najwyższym punkcie stoczni, a stamtąd prowadzi obserwację. Jeśli jednak są zawarte w innych warunkach, dobrze się dostosowują.

W rodzinie mastiff jest uniwersalnym faworytem, ​​przyjacielskim, posłusznym i bardzo uroczym. Cieszy się, że może uczestniczyć we wspólnych sprawach i może śledzić właściciela na piętach. Pies odbierze nastrój i podejmie odpowiednie działania. Tybetańczycy są świetni dla dzieci i stanowczo trzymają wszystkie figle. W takim przypadku zagrożenie nie wisi nad dzieckiem, ale nad zwierzęciem domowym. Dla starszych dzieci mastiff jest świetnym towarzyszem do gier, a dziecko może nawet chodzić olbrzyma - pies nie oderwie się od smyczy i spróbuje dostosować się do małych kroków. Nic dziwnego, że kiedyś byli wykorzystywani jako niańki.

Jednak przedstawiciele rodowodów mają bardzo wyraźne instynkty ochronne i nie zawsze są w stanie rozpoznać, gdzie odbywa się brutalna gra i gdzie istnieje realne zagrożenie. Dlatego, gdy zewnętrzne dzieci biorą udział w ogólnej zabawie, należy być bardzo uważnym. Mastif tybetański może być trzymany z innymi zwierzętami. Nie jest łowcą i jest dość przyjazny, nawet w stosunku do kotów.

Cechy szkolenia i edukacji

Mastify tybetańskie są doskonale ukierunkowane na człowieka, wymagają jednak treningu, wczesnej socjalizacji i opanowania dyscypliny. Przyszły właściciel, który zdecydował się na takiego psa, powinien być gotowy poświęcić dużo czasu na szkolenie i edukację. Jeśli nie zostanie to zrobione, zwierzak przejmie wiodącą rolę i stanie się niekontrolowany. Ponadto, dzięki właściwemu podejściu, pies pozbywa się nadmiernego podejrzenia obcych.

Tybetańczycy są potężnymi strażnikami, a ten, kto przenika ich terytorium, nie będzie dobry. To musi wziąć pod uwagę właściciele, którzy wybierają szczeniaka tej rasy. Ważne jest, aby nauczyć swojego zwierzaka bezdyskusyjnego posłuszeństwa w wieku szczeniąt, a później pomoże kontrolować działania włochatego olbrzyma.

Aby uzyskać owocny trening, ważne jest, aby wybrać odpowiednią taktykę - być cierpliwym, ale stanowczym, aby wykazać determinację, ale nie zapomnieć o dobroci i pochwałach. Dobrze wychowany pies nie spowoduje niedogodności, zrozumie zespół na raz, a wspólne mieszkanie będzie całkiem wygodne.

Jak dbać o mastif tybetański

Idealnym miejscem do trzymania tybetańskiego mastifa jest prywatny dom z obszernym obszarem przyległym. Wystarczy, aby pies wyposażył przestronną klatkę na otwartej przestrzeni i budkę, nadaje się również do trzymania w domu, ale z dostępem do dziedzińca. Oczywiście ogrodzenie powinno być takie, aby pies go nie łamał i nie przeskakiwał nad nim.

Ze względu na gęstość i gęstość sierści Tybetańczycy bardzo dobrze nie tolerują gorących, wilgotnych warunków klimatycznych. Łatwiej im tolerować ciepło w suchym klimacie. Psy tej rasy potrzebują codziennego wysiłku fizycznego, ponieważ ten pies musi chodzić przez 40-50 minut rano i wieczorem, lub dać mu okazję do igraszki na podwórzu w tym samym czasie.

Tybetańczycy lubią się bawić z innymi psami, oczywiście, towarzysz nie powinien różnić się znacząco pod względem wielkości. Szczenięta szybko przybierają na wadze i rosną, jednak o pełnym rozwoju fizycznym można mówić dopiero po 2 latach.Właściciel musi wziąć pod uwagę, że jego pupil, mimo imponujących rozmiarów, pozostaje szczeniakiem przez jakiś czas.

Aby uniknąć problemów z tkankami stawowymi, które występują u wszystkich przedstawicieli ras olbrzymich, długie spacery po okolicy są niepożądane przez rok, trzeba również ograniczyć czas na bezpłatny pobyt na podwórzu. Musisz regularnie komunikować się i ćwiczyć z psem. Pies, który nie otrzymuje emocjonalnej i fizycznej ulgi, będzie smutny, ale nie cicho i cicho, ale szumi i niszczy wszystko dookoła.

Tybetańczycy nie podlegają częstym liniom, proces ten odbywa się raz w roku. Ale w niektórych strefach klimatycznych linienie może w ogóle nie występować. Wełna wymaga regularnej pielęgnacji i aby nie błądziła w matach, a pies wygląda schludnie, jest rozczesany co 2-3 dni. Przedstawiciele rasy nie mają specyficznego zapachu, więc często nie kąpią się, głównie w razie potrzeby.

Ponadto zęby i pazury zwierzęcia wymagają opieki. Zaleca się mycie zębów co dwa do trzech dni. Pazury są obcięte 2-3 razy w miesiącu lub w miarę wzrostu. Biorąc pod uwagę rozmiar Tybetańczyków, nauczenie swojego zwierzaka o higienicznych zabiegach powinno odbywać się w wieku szczenięcym.

Nabycie i cena tybetańskich szczeniąt

Fakt, że rasa ta jest najdroższa na świecie, wielu ludzi wie. Ile kosztuje tybetański szczeniak? Zgodnie z ogłoszeniem lub z rąk, możliwe jest uzyskanie dziecka tej unikalnej rasy w Rosji za 50 000-60000 rubli. Niższa cena powinna być ostrzeżeniem, albo to dzieci odbiegają od normy lub nie mają dokumentów. W tym przypadku, dla jego zdrowia - fizycznego i psychicznego, nikt nie bierze na siebie odpowiedzialności.

Koszt szczeniąt z przedszkola jest znacznie wyższy i może osiągnąć 300 000 rubli. W krajach europejskich rasa jest tak ceniona, że ​​szczeniak może kosztować nawet 600 000-700 000 rubli. Prawdopodobnie nie ma innej rasy, w której cena byłaby różna w różnych granicach.

Mastif tybetański to pies, który wymaga silnej ręki, dobrej opieki i właściwych warunków przetrzymywania. Ponadto, rozpoczynając posiadanie podobnego zwierzaka, właściciel przyjmuje szereg obowiązków, a ich brak może przekształcić się w tragedię. Tybetańczyk nie jest zabawką i należy to wziąć pod uwagę przy wyborze psa. Jeśli spełnisz wszystkie warunki, rodzina uzyska doskonałą straż, opiekuna i wiernego przyjaciela.

Mastif Tybetański - największy mastiff na świecie

Mastif tybetański jest rasą, która jest jedną z pięciu największych światowych ras. Wzrost osobników osiąga 90 centymetrów. Rekordzista rasy Shi Lung otrzymał tytuł najpiękniejszego mastifa tybetańskiego. Na wystawie w 2014 roku tytuł przystojnego mężczyzny wygrał mastif o imieniu Grand Lioness Yuu Akbar.

Największy na świecie mastif ważył 113 kilogramów.

Wraz z dużym wzrostem, ta rasa ma największą wagę. Największy tybetański mastiff waży 113 kilogramów. Ale niektórzy miłośnicy rasy świadczą o tym, że był przedstawicielem rasy jeszcze trudniejszej. Masa tybetańskiego mastifa Lio Chang, który żył w Chinach w XX wieku, wynosiła 120 kilogramów.

Opis, standardy rasy i zdjęcia psów

Obecny standard rasy mastifów tybetańskich został zatwierdzony w 2004 roku. Zgodnie z klasyfikacją ICF należy do grupy 2, sekcja 2.2. To duży, ciężki pies z proporcjonalnym dodatkiem, masywną sylwetką. Wzrost mastifa tybetańskiego - 69-71 centymetrów u psa, 58-61 centymetrów u suki. Waga mastifa tybetańskiego wynosi od 60 do 70 kilogramów.

  • Ciało jest potężne, muskularne, z prostą górną linią. Wydłużony. Skrzynia jest głęboka. Tył jest płaski.
  • Głowa jest szeroka i ciężka, w kształcie kwadratu. Czaszka jest zaokrąglona, ​​z wyraźnym pagórkiem na grzbiecie głowy.
  • Szyja jest mocna i muskularna.
  • Oczy owalne, ciemne, szeroko rozstawione.
  • Uszy są trójkątne, średniej wielkości, opadające.
  • Kufa jest szeroka, nie zwęża się do nosa.
  • Nos z otwartymi nozdrzami, szeroki, czarny.
  • Wargi są mięsiste.
  • Szczęki są silne. Zgryz nożycowy.
  • Kończyny proste, proste, mocne, z dobrze zaznaczonymi kolanami.
  • Ogon jest długi, górujący nad grzbietem.
  • Łapy zaokrąglone, zebrane.
  • Płaszcz jest średniej długości, gruby, z grubym podszerstkiem. Włosy na głowie tworzą grzywę. Na tylnych kończynach wyraźne linie. U suk wełna jest nieco grubsza niż u mężczyzn. W okresie letnim wełna spada, w zimie zwiększa się grubość podkładu.
Mastif tybetański jest dużym i silnym psem o cechach obronnych.

Wady mastifa tybetańskiego to:

  • Lekka głowa.
  • Jasne oczy i nos.
  • Wiszące muchy.
  • Wyraźne zawieszenie.
  • Ogon w kształcie pierścienia leżący na biodrze.
  • Wielkie uszy.
  • Niski wzrost
  • Za mało masywnego ciała.

Wady dyskwalifikujące to:

  • Zwiększona agresywność.
  • Tchórzostwo
  • Nieprawidłowy zgryz.
  • Odchylenia w kolorze.

Mastif tybetański jest wytrzymały, łatwo pokonuje dość długie dystanse. Ruchy psa są elastyczne i lekkie, a jednocześnie silne i silne. Mastif porusza się szybko, ale mimo masywnego ciała od strony wygląda spokojnie i swobodnie.

Opcje kolorów mastifów tybetańskich

Kolor mastifa jest monochromatyczny. Biała plama na klatce piersiowej i niewielka ilość bieli na stopach są dopuszczalne. Obfity kolor kasztanowca od jasnych do ciemnych odcieni.

Podstawowe standardowe kolory:

  • Czarny
  • Czarny podpalany.
  • Niebieski lub szary (sable) z opalenizną lub bez.
  • Złoty, płowy do głębokiej czerwieni.
  • Sable.

Miejsce docelowe rasy

Początkowo mastify tybetańskie były przeznaczone do ochrony i wypasania zwierząt gospodarskich i ochrony domu. Imponująca wielkość zwierzęcia powoduje strach wśród nieproszonych gości. Dlatego dziś mastif jest najlepszym strażnikiem. Nie trzeba specjalnie szkolić go do obrony terytorium, zrobi to dzięki swojemu naturalnemu instynktowi.

Mastif tybetański przeznaczony jest do wypasu i bezpieczeństwa w domu.

Jakość gwardii nie przeszkadza mastifowi tybetańskiemu czuć się ze wszystkimi członkami rodziny. Dlatego idealnie nadaje się do roli towarzysza i zwierzęcia domowego. Dla dzieci będzie doskonałym partnerem do gier.

Funkcje szkolenia

Specjalnie zaprojektowane szkolenie mastifa tybetańskiego jest ważnym warunkiem, w przeciwnym razie upór będzie dominował i niemożliwe będzie podporządkowanie silnego psa. Przy odpowiednio zorganizowanym treningu mastify stają się dość posłuszne.

Dla mastifa tybetańskiego opracowano specjalny program treningowy, w przeciwnym razie konieczne będzie wykształcenie tej rasy, co będzie nieprzewidywalne.

Mastiff jest inteligentny i szybko zapamiętuje polecenia. Podczas treningu musisz wykazać się wytrwałością i stanowczością charakteru. Ale musisz komunikować się ze szczenięciem z szacunkiem, a wtedy wyniki jakościowe można łatwiej osiągnąć.

Jest ważny. Wykrzyczenie szczeniaka lub uderzenie go jest niemożliwe - spowoduje to agresję.

Utrzymanie i pielęgnacja rasy

Mastif absolutnie nie jest psem z mieszkania, ponieważ potrzebuje dużo przestrzeni i swobody. Najlepszym miejscem do przechowywania jest dom wiejski z dużą działką na wybieg. Ale obszar musi być ogrodzony wysokim płotem. Pies nie poszedł samotnie na długi spacer.

Pies powinien spędzić noc w domu. Dla niej musisz zbudować miękki miot. Najlepszym rozwiązaniem jest dziecięcy materac ortopedyczny pokryty gęstym materiałem.

Zawiera zawartość woliery

Mastify są rasą odpowiednią do trzymania się na ulicy, ale do tego potrzebują specjalnej woliery z miejscem do spania - kabiny i ogrodzonego terenu do chodzenia. Wielkość witryny 3Х2 i nie mniej.

Ptaszarnia jest podzielona na strefy:

  • Jedna trzecia jest zarezerwowana dla stoiska i leżanki obok. Nad budką zbudowano baldachim.
  • Dwie trzecie wysiewa się trawą trawiastą lub pokryte grubym piaskiem.

Nie możesz:

  • Wypełnij obszar betonem.
  • Trzymaj mastifa bez kabiny.
  • Czy woliera bez czaszy.

Jest ważny. Trzymanie w wolierze nie eliminuje konieczności chodzenia z mastiffem co najmniej 1 raz dziennie.

Pielęgnacja rasy polega na regularnym czesaniu, praniu wełny, aktywnym chodzeniu przez co najmniej 30 minut 2 razy dziennie. Pies nie powinien się nudzić, długo samotny, zwłaszcza w wieku 1-2 lat. Znudzony mastiff ma niszczycielską moc, przypomina sobie głośne szczekanie i gryzienie. Aby uniknąć problemów ze stawami. W pierwszym roku życia czas trwania spaceru szczenięcia powinien zostać skrócony.

Mastif jest szorowany 2-3 razy w tygodniu, szczególnie ostrożnie usuwając maty i wełnę. Psuj psa raz w miesiącu za pomocą szamponu dla długowłosych psów. Szczególnie uważnie trzeba przeczesać grzywę i nogi na ziemi, aby wełna nie zaplątała się.

Utrzymanie mastifa tybetańskiego w wolierze bez kabiny jest niemożliwe.

Ważne wydarzenie - pielęgnacja zębów i pazurów. Szczoteczki do zębów 1-2 razy w tygodniu. Pazury są ścinane raz w miesiącu. W razie potrzeby oczyść uszy wilgotną watą kosmetyczną. Wszystkie procedury szczeniąt muszą być nauczane uporczywie od wczesnego dzieciństwa, w przeciwnym razie niemożliwe będzie pokonanie oporu silnego psa później.

Jak karmić tybetański mastif

Aby wyżywić psa, potrzebujesz jednego rodzaju jedzenia przez całe życie, zmiana diety niekorzystnie wpływa na jego zdrowie. Nie można mieszać naturalnej żywności suchej i dramatycznie zmienić markę suchego jedzenia.

W przypadku karmienia suchą żywnością należy wybrać markę klasy premium lub super premium: Brit, Dog Show, Bosch (więcej informacji na temat kompozycji firmy Bosch Korma), Araton (więcej informacji na temat karmy dla psów Araton), Belkando. Ważne jest monitorowanie bezpieczeństwa granulek: muszą one pozostać twarde lub lekko miękkie. Nasączone granulki nie mogą być podawane.

Podstawą diety dla naturalnego odżywiania powinno być surowe, parzone mięso pokrojone na małe kawałki. Warto zacząć od wielkości serwowania 100-150 gramów, w wieku 5 miesięcy waga porcji to 500 gramów. Od czasu do czasu menu obejmuje ser twarogowy i kefir. Racje pokarmowe uzupełniają zboża, gotowane w wodzie, lekko gotowane lub duszone warzywa.

Najbardziej odpowiednia karma dla psów tej rasy, marki Bosch, Araton, Belkando.

Pies nie może być przekarmiony. Szczeniak powinien otrzymywać jedzenie 5-6 razy dziennie, dorosły pies - 2 razy. Dla każdego rodzaju żywności w misce powinna być zawsze czysta woda do picia.

Jest ważny. Aby karmić, musisz kupić specjalny stojak i na nim postawić miskę. Jeśli miska znajduje się na podłodze, wysoki pies będzie musiał jeść w nienaturalnym stanie, co zwiększy obciążenie kręgosłupa i stawów nóg.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Zdrowie mastifa tybetańskiego jest silne, ale jest podatne na niektóre choroby. Najczęściej rasa wpływa na choroby dziedziczne:

  • Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych.
  • Neuropatia hipertyczna.
  • Autoimmunologiczna niedoczynność tarczycy.
  • Osteochondroza.
  • Panostitis

Mastify żyją średnio 13-14 lat. Pies dojrzałości osiąga 6-7 lat.

Zasady wyboru szczeniaka, budy i ceny w nich

Niezwykle trudno jest kupić rasowy mastif na rynku lub od przypadkowych hodowców, dlatego musisz skontaktować się ze specjalistycznym przedszkolem lub zaufanymi hodowcami. Wybierając szczeniaka, należy zwrócić szczególną uwagę na rodowód i warunki zwierząt. Pamiętaj, aby sprawdzić psa pod kątem obecności dziedzicznych dolegliwości.

Możesz kupić rasowy tybetański mastif w szkółkach:

  • Moskwa - w cenie 1000 $ (http://grandbis.com/, http://tibetandog.ru/, http: // tibetsky- mastiff.Moscow/nashi-pitomcy).
  • Petersburg - cena od 900 $ (http://petro-prestige.ru/, http://dokhyi.ru/).
  • Ukraina - w cenie 1500 USD (http://mastiff.pro/, http://www.tibetanmastiff.com.ua/).

Breed Recenzje

Bunin. Pies jest wytrzymały, spokojny, straż jest po prostu super. Wada jest jedna - kochanie. Bardzo inteligentny i nie głośny. Uwielbia chodzić.

Olga Pies Doroguschy. Cena dla szczeniaka wynosi 500 tysięcy rubli. Ale wygląd jest tego wart! Płaszcz jest tak gruby, że może spać na śniegu. Ale latem jest jej gorąco i trzeba ją podlać. Pies wygląda agresywnie ze względu na swój rozmiar, więc nie trzeba nawet szczekać, aby chronić go przed niechcianymi gośćmi. Ale nie ma w nim gniewu. Musisz zadbać o wełnę, a spojrzenie natychmiast stanie się zaniedbane.

Michael Dla mnie ważna cecha, że ​​pies nie pachnie dogna. Jak wyjaśniono mi, to dlatego, że mastif nie ma gruczołów potowych. Szopy tylko raz w roku. Wełna czesana pasuje do skarpet i rękawiczek. Mieszkam na dziedzińcu, więc nie ma problemu z chodzeniem.

Ciekawie będzie zobaczyć film na temat rasy psów Mastif tybetański, życzymy przyjemnego oglądania.

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie były po raz pierwszy wspomniane w czasach starożytnych, ale rasa ta nadal jest otoczona przez różne legendy i mity.. Marco Polo i Arystoteles, a także wielu innych autorów, pochwalili naturalną siłę, inteligencję i moc tybetańskich mastifów. Nawet szczekanie takich psów jest uważane za wyjątkową i bardzo cenną cechę rasy. Wielu wybitnych ekspertów od psów, w tym Martin, Yaatt, Menen, Beckmann i Sieber, a także Strebel i Bilandt, byli po prostu zafascynowani pochodzeniem tybetańskich mastifów i ich miejscem w dziedzictwie kulturowym Tybetu, więc aktywnie badali rasę.

To jest interesujące! Obecna opinia, zgodnie z którą mastify tybetańskie są przodkami wszystkich ras grupy molosów, nie otrzymała w tej chwili naukowej uzasadnienia i dlatego jest najprawdopodobniej błędna.

Pierwszym znanym mastifem tybetańskim, który dotarł do wybrzeża Europy Zachodniej, jest pies, który został wysłany w prezencie do królowej Wiktorii przez lorda Hardinga. W latach osiemdziesiątych XIX wieku para psów tej rasy została przywieziona do Anglii przez Edwarda VII, aw 1898 roku berlińskie zoo zostało uzupełnione oficjalnie zarejestrowanym potomstwem mastifa tybetańskiego.

Standardy rasy

Standardy rasy mastifa tybetańskiego są reprezentowane nie tylko przez ogólny wygląd i podstawowe proporcje, ale także przez temperament i ruchy, płaszcz i jego kolor, wzrost i wagę.

Zwierzę pedigreed ma:

  • szeroka, ciężka i mocna głowa z kilkoma fałdami, przechodząca od obszaru oczu do kącików ust,
  • duża, nieco zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona i głęboka czaszka z kwadratowym końcem kufy,
  • dobrze rozwinięte usta, całkowicie zakrywające dolną szczękę psa,
  • mocne szczęki, posiadające doskonały i prawidłowy zgryz nożycowy,
  • średniej wielkości, brązowe, dość szeroko rozstawione, owalne, bardzo wyraziste oczy z mocno wciśniętymi powiekami,
  • średniej wielkości, trójkątne i wiszące, opadające lekko do przodu i wznoszące się w stanie podniecenia z uszami pokrytymi krótkimi, ale miękkimi włosami,
  • silny i muskularny, łukowaty, z małą szyjką, pokryty grubą wełną w kształcie grzywy,
  • silne ciało o prostym i muskularnym grzbietowym obszarze, a także szeroki i dość płaski zad.
  • stosunkowo głęboka, umiarkowanie szeroka powierzchnia klatki piersiowej,
  • średnio długi, wysoko osadzony i luźno rzucony w rejon grzbietowy, puszysty ogon,
  • proste, z dobrze rozwiniętymi narożnikami przegubów, pokryte mocną wełną z przednimi kończynami mającymi proste przedramię, lekko nachylone i mocne śródręcza,
  • mocny i muskularny, z dobrze rozwiniętymi kątami zgięcia i z silnymi biodrami i kończynami tylnymi, z dobrze zgiętymi stawami kolanowymi, niskimi osadzonymi i mocnymi stawami skokowymi,
  • dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte nogi o charakterystycznych łukowatych palcach.

Mastif tybetański charakteryzuje się silnymi, lekkimi i elastycznymi ruchami, które mają bardzo dobry ruch i zasięg.. Pies tej rasy ma zdolność łatwego i dość szybkiego pokonania znacznych odległości, przy zachowaniu prawie całej ilości energii witalnej.

Właściwości jakościowe wełny są ważniejsze niż ich wskaźniki ilościowe. Sierść jest twarda i gruba, z niezbyt długim płaszczem wierzchnim, gęstym i dostatecznie falującym podkładem, który rozrzedza się w ciepłym sezonie. W obszarze szyi i ramion powstaje "grzywa" z grubą warstwą wełny. Płaszcz może być reprezentowany przez kilka rodzajów kolorów:

  • nasycony czarny z obecnością skaz i bez
  • niebieski z obecnością skaz i bez
  • złoto, od bogatych jasnożółtych odcieni do głębokiej czerwieni.

To jest interesujące! Często są przedstawiciele rasy o brązowych znaczeniach nad oczami, na kończynach dolnych i na końcu ogona.

Wszystkie rodzaje kolorów powinny mieć maksymalną czystość, a opalenizny mają bogaty odcień kasztanowy lub jaśniejsze odcienie. Standardy pozwoliły na obecność białych plam w klatce piersiowej i minimalnych białych plam na nogach.

Postać psa

Ze względu na charakter i temperament mastify tybetańskie są dość spokojnymi i powściągliwymi psami, łączącymi nie tylko nienaganne cechy ochronne, ale także zdolność do życia w rodzinach z dziećmi. W stosunku do innych psów, mastify wykazują względną życzliwość, ale mogą dość odpowiednio reagować na agresję. Jedną z głównych, ważnych charakterystycznych cech tej rasy reprezentuje niezależność w stosunku do jej właściciela. Hodowane w celu ochrony psów wolą nocne przebudzenie, więc w ciągu dnia godziny mogą spać.

To ważne! Jest to misja strażnika, która wyjaśnia jego bliskość i podejrzenia wobec obcych, dlatego eksperci nie zalecają rozpoczęcia mastifa bez doświadczenia w radzeniu sobie z taką rasą.

Mastify tybetańskie przypominają Doga pod względem inteligencji, dlatego są bardzo inteligentne, ale często mogą być uparte. Takie cechy będą wymagały od właściciela zdolności do wykonywania niewątpliwych cech przywódczych, a także bardzo dobrego zrozumienia psychologii psa.

Całkowity brak ścisłej dyscypliny lub konsekwentny proces szkolenia może spowodować nieprzewidywalne zachowanie psa, dlatego niezwykle ważne jest zwrócenie wystarczającej uwagi na socjalizację mastifa.

Treść mastifa tybetańskiego

Aby utrzymać zdrowie fizyczne i psychiczne, zawartość mastifa tybetańskiego musi ściśle przestrzegać ścisłego przestrzegania kilku zasad, w tym równowagi żywienia, optymalnej aktywności fizycznej, właściwej i codziennej pielęgnacji sierści, konsekwentnej komunikacji i odpowiedniego szkolenia. Psy tej rasy można przechowywać nie tylko w domu lub mieszkaniu, ale także w klatkach na świeżym powietrzu.

Opieka i higiena

Zwiększona uwaga i właściwa pielęgnacja wymaga grubego wełnianego mastifa, który jest prawdziwą ozdobą tej rasy. Twoje zwierzę powinno również mieć higienę oczu, uszu, zębów i pazurów:

  • wylinka psa będzie wymagać czesania specjalnymi pędzlami trzy razy dziennie,
  • musisz kąpać swojego zwierzaka kilka razy w roku
  • w razie potrzeby maty lub splątane wełniane kulki są starannie przycięte,
  • profilaktyczne czyszczenie zębów przeprowadza się kilka razy w tygodniu, a po zmianie zębów należy monitorować powstawanie prawidłowego zgryzu i ogólny stan dziąseł,
  • pazury są przycinane kilka razy w miesiącu za pomocą specjalnych klapek,
  • po spacerze z psem, należy sprawdzić łapy i umyć je czystą wodą, a następnie wytrzeć je miękką szmatką,
  • uszy są wycierane za pomocą wilgotnych podpasek higienicznych w celu usunięcia nadmiernej ilości siarki lub kurzu,
  • oczy są okresowo myte w infuzji na bazie rumianku farmaceutycznego.

To jest interesujące! Aby nie powodować naruszeń standardów rasy i promować jej dalszy rozwój, zaleca się zastosowanie do żłobków lub klubów specjalizujących się w rasie, aby wybrać przyzwoitą parę.

Ważne jest, aby pamiętać, że mastif tybetański dojrzewa późno, więc można używać psów starszych niż trzy lub cztery lata w kryciu.

Dieta Mastif tybetański

Zgodność z właściwą dietą żywieniową i dietą - jednym z głównych warunków mastifa tybetańskiego. Możesz karmić swojego zwierzaka naturalnym pokarmem lub w pełni przygotowanym suchym i mokrym pokarmem. Wymieszaj te rodzaje jedzenia jest absolutnie niemożliwe.

Najlepszym rozwiązaniem, zdaniem ekspertów, jest karmienie psa naturalnymi, naturalnymi produktami. Szczeniak w wieku 1-2 miesięcy powinien być karmiony sześciokrotnie, w którym całkowita dzienna objętość paszy jest równomiernie rozłożona. Główne produkty prezentowane są:

  • chude mięso, takie jak wołowina lub indyk,
  • podroby przetwarzane termicznie
  • fermentowane produkty mleczne, takie jak kefir, mieszanina acidofilna lub ser twarogowy,
  • zboża: ryż lub kasza gryczana,
  • gotowane jajka w ilości pary sztuk w ciągu siedmiu dni,
  • gotowane warzywa, takie jak marchew, dynia lub kapusta,
  • świeże owoce, takie jak jabłka,
  • oleje roślinne: oliwa, kukurydza, siemię lniane, rzepak lub słonecznik,
  • suszone owoce, ser i rodzynki jako nagroda za jedzenie w trakcie szkolenia,
  • różne zielenie.

To jest interesujące! Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

Suplementy witaminowo-mineralne dodawane są do żywności, która w zależności od wieku i stanu zdrowia psa jest przepisywana przez weterynarza. Od wieku dwóch miesięcy i do sześciu miesięcy pies jest przenoszony do pięciokrotnego reżimu żywienia, a dieta jest uzupełniona gotowaną rybą morską bez kości.

Choroby i wady rasowe

Rasa mastifa tybetańskiego charakteryzuje się występowaniem następujących chorób zakaźnych:

  • Nerwowy paraliż,
  • parvovirus, zapalenie jelit,
  • wścieklizna,
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Dzięki terminowym szczepieniom można zapobiec pojawieniu się wielu problemów ze zdrowiem psa i chronić jego odporność. Choroby dziedziczne obejmują dysplazję stawu biodrowego, nowotwory złośliwe i alergie, a także zapalenie kości i kości, degenerację kości i zapalenie skóry. Wszelkie odchylenia od ustalonych standardów rasy są uważane za niedociągnięcia, których stopień zależy od poziomu przejawów.

Wady mogą być reprezentowane nie tylko przez fizyczne niezgodności z uzgodnionymi standardami, ale także przez następujące odchylenia:

  • lekka lub nadmiernie pomarszczona głowa,
  • obwisłe usta,
  • obecność wyraźnego i dobrze zaznaczonego zawieszenia,
  • duże lub niedostatecznie ustawione uszy,
  • jasne oczy o szerokim i otwartym spojrzeniu,
  • brak pigmentu, zwłaszcza na nosie,
  • beczkowata sekcja żebra
  • ogon z ciasnym skrętem na udzie,
  • sztywność i zbyt ciężkie ruchy
  • wzrost poniżej minimalnych dozwolonych standardów.

Psy o agresywności lub nadmiernej bojaźliwości, które mają przekroczenie lub niedowagę, są zdyskwalifikowane. Znaki dyskwalifikujące obejmują również niewłaściwy kolor. Psy z oczywistymi odchyleniami od standardów fizycznych lub behawioralnych podlegają obowiązkowej dyskwalifikacji.

Wychowanie i szkolenie

Mastif tybetański to rasa wymagająca obowiązkowej edukacji i konieczne jest rozpoczęcie socjalizacji takiego psa od najmłodszych lat. Standardowe szkolenie takiego zwierzaka przedstawia:

  • socjalizacja
  • imprinting
  • badanie ogólnego przebiegu szkolenia.

W procesie socjalizacji i edukacji szczeniak może czasami wykazywać upór i agresję, co wynika z osobliwości charakteru i obecności poczucia własnej wartości w tej rasie.

To ważne! Po odciśnięciu pies powinien zostać uspołeczniony, aby zachęcić zwierzę do nauki spokojnego reagowania na społeczeństwo i świat zewnętrzny. Tylko uspołecznione zwierzę może dobrze opanować bieg podstawowych poleceń treningu.

Imprinting to wykorzystanie technik, dzięki którym szczeniak przestaje się bać właściciela i zaczyna mu ufać. Takie ćwiczenia na pierwszym etapie wychowania pozwalają nauczyć psa odpowiedniej postawy wobec społeczeństwa i środowiska.

Kup tybetański mastif

Wskazane jest pozyskanie mastifa tybetańskiego na zalecenie klubu lub w żłobkach, które od dawna specjalizują się w hodowli tej rasy i miały czas, aby pozytywnie nawiązać kontakt z hodowcami psów. Doświadczeni hodowcy są w stanie udzielić jasnych i kompetentnych instrukcji dotyczących systemu żywienia zwierząt domowych i jego utrzymania, w tym higieny i środków zapobiegawczych.

Na co zwrócić uwagę

Musisz zdobyć szczeniaka z całkowitym zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jeśli nie ma uzasadnionych powodów dla konkretnego wyboru zwierzaka, eksperci doradzają, aby uzyskać najbardziej pulchnego, najsilniejszego i najpotężniejszego szczeniaka z miotu. Ważne jest, aby pamiętać, że dorosła samica rasy Mastif tybetański ma zawsze nieco mniejszy rozmiar niż wymiary psa.

Dobry, rasowy szczeniak mastifa tybetańskiego powinien mieć gruby i raczej puszysty płaszcz z rozwiniętym podszerstkiem. Oczy zakupionego zwierzęcia muszą być czyste i czyste, bez zewnętrznych oznak choroby ani odchyleń od ustalonych standardów.

Mastif tybetański Puppy Price

Cena szczenika rasowego zależy od wielu czynników, które reprezentuje możliwość uczestniczenia w karierze wystawowej, parametry rodowodu, pochodzenie rodziców, a także typ naturalny. W stołecznych żłobkach koszt wysokiej klasy mastifa może wynosić od 100 do 120 tysięcy rubli.

To jest interesujące! Na targach w 2014 roku sprzedano najdroższy roczny mastif tybetański, co kosztowało nabywcę z Chin kilka milionów dolarów, dzięki czemu trafiło do Księgi rekordów.

Dorosłe tybetańskie mastify z kategorii "pet-pets" w naszym kraju kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub nieco więcej, co wynika z niewystarczająco wysokiej klasy i głównych cech szczeniąt sprzedawanych przez hodowców krajowych.

Na przykład średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawanych w Chinach, może wynosić 25-35 tysięcy dolarów, a czasem nawet więcej. W Państwie Środka obecność psa tej rasy jest wskaźnikiem wysokiego statusu i majątku właściciela.

Opinie właścicieli

Samce mastifa tybetańskiego są większe i odważniejsze niż suki, mają luksusowy płaszcz i prawie "lwią grzywę". Suki są bardzo lojalne wobec rodziny, mają bardziej subtelną, bogatą i złożoną psychikę, więc wykazują ostry umysł i inteligencję w procesie edukacji lub treningu.

To jest interesujące! W rodzinie zwierzę rasy Mastif tybetański uczestniczy w prawie wszystkich wspólnych sprawach i bardzo dobrze odczuwa nastrój domowników.

Według właścicieli takich psów, główne cechy charakteru reprezentowane są przez nieufność wobec obcych i brak agresji wobec członków rodziny, powściągliwość i zdolność ochrony znajomych przedmiotów lub ich właściciela, równowagę i spokój. Bez wyraźnego powodu zwierzęta domowe tej rasy nie szaleją.. Duży mastiff może łatwo zakorzenić się nie tylko w małej, ale i dużej rodzinie, gdzie szybko i zasłużenie staje się uniwersalnym ulubieńcem.

Obejrzyj wideo: Mastify tybetańskie z Nam Kha w TVP - najdroższa rasa świata (Listopad 2019).

Загрузка...
zoo-club-org