Zwierzęta

Cechy królików rasy Baran

Pin
Send
Share
Send
Send


Nawet ci, którzy w ogóle nie rozumieją królików, będą w stanie odróżnić przedstawiciela rasy od francuskiego barana od wielu owłosionych towarzyszy. Te niesamowite zwierzęta mają oryginalną cechę: ich uszy nie kłują się, jak większość królików, ale ich twarze zwisają luźno z każdej strony.

Śmieszne zwierzęta domowe są często trzymane jako zwierzęta domowe w mieszkaniach, ale są one znacznie lepiej przystosowane do hodowli komórkowej lub hodowli w niewoli. Te zwierzęta są uważane za rasę mięsną, ale ich aksamitne skórki są wysoko cenione.

Historia

Francuski baran jest królikiem wyhodowanym przez Francuzów w 1850 roku. Jego przodkowie byli przedstawicielami dwóch gatunków: angielskiego królika i giganta flamandzkiego. Pierwszy powstał w wyniku naturalnej mutacji małżowiny usznej, którą hodowcy mogli utrwalić i uczynić najważniejszym znakiem rasy. Drugi miał dobre wskaźniki wzrostu.

Wynik przekroczenia - zwierzę o dużych rozmiarach, w możliwie najkrótszym czasie, osiągające wagę 4-8 kg, charakteryzujące się dobrą jakością skóry i niezwykłym kształtem uszu.

Już po 1870 r. Króliki uszne zyskały popularność w Belgii, Niemczech i Holandii, a po kilku latach kraje te stworzyły własne gatunki baranów.

W tym czasie ogromne zwierzęta ze zwisającymi uszami i masywną okrągłą głową uważano za egzotyczne. Teraz lop-eared kraby przestały być cudem: są hodowane wszędzie ze względu na ich bezpretensjonalność i niewymaganie warunków uwięzienia.

Opis danych zewnętrznych

Króliki tej rasy mają swoją nazwę dla zewnętrznego podobieństwa z owcami. Ich wiszące uszy, szeroka kufa i nos z garbem przypominają twarz tego zwierzęcia.

Francuski baran ma charakterystyczne cechy zewnętrzne:

  • duże rozmiary, znaczna waga (średnia waga - 4 kg, ale są zwierzęta ważące do 8-12 kg),
  • duża, zaokrąglona kufa z szerokim wydatnym czołem, wyraźne, spuchnięte policzki, garbaty nos,
  • uszy zwisające po bokach twarzy (ich długość sięga 50 cm, szerokość 10-17 cm),
  • zwarty, zwarty korpus z mocnymi nogami, dobrze rozwinięta, lekko zapadnięta klatka piersiowa (długość ciała 60-70 cm),
  • wydłużony, nieco luźny grzbiet z zaokrąglonym zadem,
  • grube, miękkie futro z gęstym podszerstkiem, barwione w różnych kolorach.
Jeśli kupisz małego królika, nie dziw się, że nie ma uszu. Do 6 tygodnia życia, ustawianie się pionowo lub po bokach uszu francuskiego barana jest normą.

Charakterystyka ekonomiczna

Ponieważ gąsienice są duże i szybko rosną, najczęściej są hodowane na mięso (ubijane po 3-4 miesiącach). Również cenne jest luksusowe futro tych zwierząt.

Niektórzy rolnicy hodują młodzież na sprzedaż, ponieważ jeden rodowód królika może być sprzedany za 700-1000 rubli. Jednak w tym przypadku konieczne jest staranne dobranie producentów zwierząt: każde odchylenie od standardów rasy doprowadzi do tego, że nikt nie kupi królika.

Cechy zewnętrzne i charakter

Przedstawiciele wszystkich gatunków owiec mają grube futro, które wyróżnia się gęstością i miękkością. Kolory na zwierzętach są różne. Hodowla rasy jest nieco skomplikowana z powodu braku wysokiej płodności.

Barany nie są płodnymi królikami

Charakterystyka dodatku u różnych gatunków jest podobna. Rasy różnią się tylko długością ciała i uszami. Ciało królików jest podłużne i bardzo mocne. Największe osobniki mają długość do 70 cm, grzbiet lekko opada. Zadek królika jest zaokrąglony, a klatka piersiowa jest głęboka.

Łapy zwierzęcia średniej długości, silne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami. Głowa jest duża, z wyraźnymi policzkami i stromym czołem, co przypomina podobieństwo do baranów. Dół uszu z gęstym pokwitaniem uzupełniają podobieństwo.

Charakter tej rasy królików jest przyjemny i towarzyski. Przyzwyczajają się do mistrza i szybko zaczynają go rozpoznawać. Zwierzęta nie mają skłonności do gryzienia i uderzania tylnymi łapami, dlatego dzieci mogą bawić się bez obaw, ale tylko wtedy, gdy nie powodują bólu u owiec, ponieważ zwierzę może w razie potrzeby stanąć samodzielnie.

Barany są przyjazne i towarzyskie

Opis rasy zależy od gatunku danego gatunku.

Dzisiaj hodowcy hodują różne rodzaje owiec. W zależności od celu, w którym zwierzę jest kupowane, wybiera się jeden lub inny gatunek.

Angielski

Rasa królików jest najrzadsza, ze względu na ogromną długość uszu wymagają one dużych obszarów. Bez tego zwierzę będzie nadepnąć na uszy, które są obarczone niebezpiecznymi obrażeniami. Tylne łapy zwierząt są znacznie dłuższe niż przednie, a zatem, gdy zwierzę siedzi, powstaje efekt, że zadrzyk królika jest znacznie wyższy niż przednia część ciała. Sierść zwierzęcia jest krótka i bardzo gęsta. Kolory są bardzo zróżnicowane.

Króliki uszne rasy angielskiej barana

Nowo przybyły nie może uruchomić takiego królika, ponieważ wymaga dużej uwagi i właściwej opieki. Bez tego zwierzę szybko zaczyna biec dziko i staje się pełne lęku, mimo że przy kompetentnych treściach jest bardzo towarzyski i przyjazny.

Francuski

Francuskie króliki są duże do 8 kg, co czyni je popularnymi komercyjnie. Tempo przyrostu masy ciała jest wysokie, więc ich hodowla na mięso jest szczególnie opłacalna. Ze względu na duże rozmiary zwierzęta muszą być trzymane w dużych klatkach, aby umożliwić im pełny ruch.

Zasady konserwacji i pielęgnacji

Podczas przechowywania zwierząt należy wziąć pod uwagę strukturę kłosów królików. W komórkach tworzenie tłoku jest niedopuszczalne. Młode zwierzęta są umieszczane oddzielnie od dorosłych. Nie zaleca się również trzymania samców razem z samicami. Komórki są regularnie dezynfekowane na zasadzie obowiązkowej. Przy hodowli królików na mięso zaleca się ich uboju w 3 miesiące.

Króliki rasy Baran kochają wolność - potrzebują przestronnej przestrzeni życiowej.

Podłogi z siatki dla zwierząt są nieodpowiednie i muszą być wykonane z plastiku lub z drewnianego dna w klatkach. Żwir potrzebuje głębokości 15 cm Optymalne wykorzystanie trocin. Wymagane jest zapewnienie zwierząt i małego domu, w którym mogą się ukryć. Nie można umieścić klatki w bezpośrednim świetle słonecznym lub w pobliżu źródeł ciepła, ponieważ spowoduje to przegrzanie u królików i gwałtowne pogorszenie.

Podobnie jak inne rasy królików, chodzenie jest dla nich przydatne.

Szczepienia są konieczne dla zwierząt, ponieważ łatwo otrzymują infekcje wirusowe, których leczenie jest kosztowną przyjemnością, aw niektórych przypadkach niemożliwe. Dotyczy to zarówno gatunków ozdobnych, jak i mięsnych.

Karmienie królików owiec powinno być pełne, dlatego obejmuje:

  • Sezonowa trawa,
  • Zboża,
  • Warzywa,
  • Owoce,
  • Oddziały wycięte z drzew owocowych,
  • Feed
  • Hay

Wszystkie pasze muszą być czyste i wysokiej jakości. Nie wolno podawać królikom kapusty, fasoli i sałaty. Woda w pijących jest potrzebna, a nie gotowana, ponieważ cechy jej składu mineralnego są bardziej odpowiednie dla zwierząt.

Zwierzęta powinny być kupowane w sprawdzonym miejscu, w którym hodowca może złożyć dokumenty potwierdzające zgodność rasy. W przypadku karmienia dorosłych, króliki niemowlęce przechodzą do 10-12 tygodni, a następnie są sprzedawane. Przy zakupie należy dokładnie zbadać zwierzę i upewnić się, że jego wygląd pasuje do zewnętrznej części rasy. W razie wątpliwości warto znaleźć innego sprzedawcę.

Przy wyborze należy zwrócić uwagę na wygląd zewnętrzny i stan zwierzęcia.

Zwierzę musi być aktywne, bez wydzielania z oczu, uszu lub nosa, jak również bez wysypki. Naruszenia w ruchu również wskazują na nieodpowiedniość królika.

Historia rasy

Większość współczesnych ras ma wśród swoich przodków króliki domowe z krajów Europy Zachodniej, a także śródziemnomorskiej. Rams to osobna historia. Grupa hodowlana, na podstawie której następnie wyprowadzono zwierzęta, została uzyskana w Wielkiej Brytanii w XIX wieku. Początkowo to, co stało się teraz charakterystyczną cechą baranów, uważano za mutacje, a mianowicie wiszące uszy. Hodowcy z Anglii zdecydowali się skonsolidować tę niezwykłą cechę, okazało się, że osobna rasa.

Dzięki ich głównej funkcji, uszom, stała się bardzo popularna w hodowli owiec prawie na całym świecie. W przypadku niektórych gatunków zwykła długość uszu przekracza 70 cm, a szerokość 10-17 cm.

Niektórzy hodowcy używają specjalnych klipsów do uszu do mocowania uszu na głowach królików, aby zwierzęta były wygodne. Aby zwierzęta mogły przybrać na wadze, podlegają kastraci.

Króliki rasy barana: gatunek ze zdjęciami i opisami

Króliki baranów są właścicielami bardzo niezwykłego wyglądu. Uszy zwisa z dwóch stron pyska, a sama głowa przypomina owcę, dzięki czemu rasa ma odpowiednią nazwę. Narządy słuchu często sięgają ziemi z powodu bardzo długiej długości - ponad 70 cm.

Rasa odnosi się do kierunku mięsa. Dorosły królik przybiera na wadze więcej niż 5 kg, ma masywne ciało i gęstą sierść. Charakterystyczny baran pasuje jako monofoniczny, z obecnością plam. Większość królików ma zrównoważony temperament. Zgodnie z jedną z teorii, opadające uszy pogarszają jakość słuchu, dzięki czemu zwierzęta wykazują mniej gwałtowną reakcję na niespodziewane dźwięki.

Ze względu na międzynarodowe uznanie w rasie pojawiły się podgatunki, ponieważ w każdym kraju uważały one za swój obowiązek przeprowadzania selekcji w celu uzyskania niezbędnych cech. Obecnie szeroko znane są następujące odmiany intrabreed: francuski, angielski, niemiecki, miśnieński. Forma karłowata uzyskana bezpośrednio do hodowli w domu ma mniejszy rozmiar.

Owce francuskie. Odmiana ta została uzyskana gdzieś w 1850 roku, dzięki krzyżowaniu królików z uszami z niemieckimi gigantami (nazwa rasy). Rezultatem były zwierzęta o jasnym wyglądzie, a także znakomite cechy produkcyjne, co pomogło uzyskać uznanie i szeroką dystrybucję na terytorium krajów europejskich, takich jak Niemcy, Holandia, Belgia. To tutaj opracowano standard jednej rasy.

Owce francuskie mają masywną głowę z szeroką kością czołową, a także wydłużony tułów. Uszy o długości nieco ponad 40 cm dorosłe króliki ważą około 5 kg. Przede wszystkim hodowcy zwracają uwagę na to, jak płodny jest samica. Od jednego królika możesz dostać do 10 królików.

Angielskie owce. Jest to najstarsza angielska odmiana tej grupy ras. Przedstawiciele mają najdłuższe uszy ciągnące po ziemi. Średnia wielkość uszu wynosi około 60 cm, przyrost masy ciała zależy od diety i opieki, ale przeciętnie dorosłe zwierzęta ważą od 4 do 5 kg. Od jednej samicy za jagnięcie dostaje się 7 królików.

Niemieckie owce. Odmianę niemiecką uzyskano na podstawie owcy francuskiej, gatunki te mają podobne cechy. Rasa została wyhodowana w 1933 roku i jest największa, niektórzy przedstawiciele zyskują masę około 9 kg. Ciało jest wystarczająco duże, ma masywną głowę, kufa jest trochę krótka, długość uszu wynosi średnio nieco ponad 40 cm. Garnitury są różne, zabarwienie srebrne nie jest dozwolone.

Owce z Meissen. W XX wieku, dzięki skrzyżowaniu owiec angielskich i francuskich, gatunek ten został wyhodowany. Nazwa otrzymana w miejscu hodowli - niemieckie miasto Miśni. Zwierzęta różnią się silną konstytucją, ale tracą rozmiar w stosunku do niemieckiego barana. Jedną z ich cech jest niezwykły kolor.

Króliki charakteryzują się nieznacznie długim tułowiem i małym ugięciem w rejonie grzbietowym. Można je również odróżnić za pomocą dużych zaokrąglonych policzków i charakterystycznego garbu na nosie. Dorośli osiągają masę około 5,4 kg. Dzisiejsza odmiana Miśni ma rzadki typ i jest objęta specjalną kontrolą nad zachowaniem przez niemieckich hodowców.

Owce karłowate. Ze względu na szeroką dystrybucję i dużą liczbę miłośników owiec, wyhodowano karzeł nadający się do hodowli w małym gospodarstwie. Zwierzęta są bardzo małe, o niewielkiej wadze około 2 kg. Króliki są spokojne, aby mogły być trzymane jako zwierzęta domowe w rodzinach z dziećmi. Ciało jest małe, głowa zaokrąglona, ​​szyja słabo zarysowana. Samice są mniejsze od samców, a długość uszu nie przekracza 28 cm.

Holenderskie owce. Są uważane za najmniejszą odmianę intrabreed. Średnia waga dorosłych to 1,3 - 1,7 kg. Rasa została wyhodowana w Holandii i szybko stała się popularna wśród miłośników dekoracyjnych królików do trzymania w domu. Zwierzęta szybko przyzwyczajają się do osoby, różnią się cichym charakterem.

Fleecy barany. Przodkowie to Holendrzy. Dla zwierząt charakteryzujących się zwiększoną puszystością i ogromną liczbą odmian kolorystycznych. Istnieje około 20 kolorów. Rasa jest młoda i została wyhodowana przez amerykańskich ekspertów, najbardziej popularna jest w Stanach Zjednoczonych. Dorośli ważą 1,5 - 1,8 kg. Mają zaokrągloną strukturę ciała i krótki pysk.

Sztruksowe owce. Zostały one wyhodowane przez krzyżowanie rexów z miniaturową owcą około 2000 r. Przez specjalistów z Kanady i Australii. Nie ma standardu rasy, ponieważ jest on na etapie doskonalenia i formacji. Zwierzęta mają aksamitny, gruby, miękki płaszcz, który jest podobny do pluszowych zabawek. Dorosłe zwierzęta ważą od 2 do 3 kg.

Co musisz wiedzieć o treści i opiece?

Ze względu na cechy zewnętrzne, a mianowicie długie uszy, zwierzęta będą potrzebowały większej klatki niż inne króliki. Ważnym składnikiem treści jest obecność wolnostojącej przestrzeni. Rams są gatunkami kochającymi ciepło, dlatego w przypadku pomieszczeń zimowych istnieją oddzielne wymagania dotyczące ogrzewania.

Obecność długich uszu sugeruje znajomość szczególnych subtelności opieki. Ważne jest przestrzeganie higieny i czyszczenie uszu w czasie dla zwierząt domowych.

Ze względu na duże rozmiary, niektóre objawy lenistwa obserwuje się u zwierząt, króliki nie łączą się łatwo. Najkorzystniejszy czas na przejazd ma sześć miesięcy. Gdy krew płynie do ras z wyprostowanymi uszami, prowadzi to do produkcji młodego stada z lekko wypukłymi uszami, ale później traci się oznakę luzu.

Karmienie zwierząt powinno opierać się na charakterystyce wiekowej, a najlepiej w tym samym czasie, trzy razy dziennie. Króliki mogą mieć pokrzywy, liście babki, dmuchawce, najczęściej wszystkie te składniki są już obecne w zielonej masie. Uprawy zbóż są obowiązkową częścią diety. Obecność osób pijących w każdej komórce jest szczególnie potrzebna dla ssących samic. Z nadejściem zimy ozdobne króliki otrzymują małe siano, które składa się z różnych kultur.

Komórki to kilka kratek z plastikowymi tacami o głębokości większej niż 10 cm, dzięki czemu zwierzęta będą miały możliwość kopania dziur. W niektórych komórkach umieścić małe domy - schrony. Jako ściółkę stosuje się duże zrębki, które dobrze wchłaniają mocz i nie podrażniają dróg oddechowych, w przeciwieństwie do torfu. Zacienione miejsce jest odpowiednie dla komórek, zabronione jest umieszczanie ich w bezpośrednim sąsiedztwie urządzeń grzewczych.

Plusy i minusy rasy

Wśród zalet owiec są:

  • produkty mięsne są chude i bardzo delikatne,
  • duża śmiertelna stopa,
  • cenne produkty do samoopieki,
  • zwierzęta są dobrze oswojone,
  • bezpretensjonalny,
  • łatwo przyzwyczaić się do różnych warunków życia.

Prawie nie ma wad owcy. Jednak jedną rzeczą, którą musisz nazwać, jest potrzeba ostrożnej higieny podczas dbania o twoje uszy. Często u zwierząt występują choroby związane z narządami słuchu.

Charakterystyka chowu

Uprawa francuskich tryków prawie nie różni się od hodowli innych ras królików. Zwierzęta osiągają dojrzałość płciową dość późno: mężczyźni - w wieku 5-6 miesięcy, kobiety - w wieku 9 miesięcy. Tylko w tym okresie można kojarzyć.

Jeśli hodujesz kilka odmian owiec, staraj się nie dopuszczać do krycia przedstawicieli różnych ras. W wyniku takiego krycia, zwierzęta rodzą się z nieprawidłowo rozmieszczonymi uszami, co sprawia, że ​​nie nadają się do dalszej hodowli.

Aby nie zepsuć rasy, należy zabrać samca i samicę o idealnych cechach rasowych. Zwróć szczególną uwagę na uszy: muszą być długie, prawidłowe i znajdować się na bokach kufy. Masa osobników wybranych do hodowli nie powinna przekraczać 5 kg: zwierzęta otyłe są źle przystosowane do rozmnażania rodzaju.

Sprawa jest przeprowadzana w taki sam sposób, jak w innych rasach: samica jest umieszczana na samce i czeka na zasięg. Sprawdzanie testowe odbywa się 7 dnia.

Samica niesie młode przez 30-32 dni. Płodność owiec francuskich jest niska: średnia liczba królików w jednym miocie wynosi 4-7 sztuk. Иногда это число доходит до 12, но в этом случае самка не сможет выкормить всех детенышей самостоятельно.

Крольчихи этой породы – заботливые мамы. Они не съедают свое потомство и прилежно выкармливают крольчат. Даже рожающая впервые крольчиха не растеряется.

Отзывы заводчиков о репродуктивных способностях таких зверьков различны. Niektórzy twierdzą, że ponieważ baran jest wynikiem mutacji, ich ciała nie są dobrze przystosowane do reprodukcji rodzaju. A jeśli pierwsze porody samicy zakończyły się sukcesem, to w ciągu sekundy będzie potrzebowała pomocy.

Po osiągnięciu wieku 3 lat królikowi nie można pozwolić na partnerstwo: każde kolejne porody mogą zakończyć się śmiercią samicy.

Francuskie owce mają doskonały apetyt. Mogą żuć siano lub kukurydzę przez cały dzień, więc są podatni na otyłość. Są karmione 2-3 razy dziennie w tym samym czasie, aw diecie są:

  • suszona zielona trawa (mniszek lekarski, pokrzywa, krwawnik pospolity, babka pospolita), w zimie - siano,
  • warzywa (ogórki, marchew, buraki, ziemniaki, brokuły),
  • zboża (pszenica lub owies),
  • owoce (banany, gruszki, jabłka),
  • mieszanka paszowa.

Zwierzęta te są podatne na zaburzenia trawienia, dlatego nie powinny być często karmione świeżymi warzywami i owocami, a także podawać im zepsute jedzenie. Inne produkty są również zabronione:

  • kapusta, sałatka,
  • pomidory,
  • rabarbar,
  • fasola.

Króliki dużo piją, więc w pijących sutkach powinna zawsze znajdować się woda.

Zasady treści

Gdziekolwiek umieścisz lop-eared olbrzymy, wymagania dotyczące ich zawartości będą takie same:

  • metalowe podajniki stacjonarne i smoczki do zawieszania sutków, których zwierzę nie może odwrócić lub przeżuć,
  • brak klatek lub wolierów o szczegółach, na temat których zwierzę może zranić uszy,
  • brak przeciągów i ujemnych temperatur,
  • ochrona przed wilgocią i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych
  • czystość pomieszczenia, terminowe czyszczenie komórek.

Aby króliki nie pogryzały wszystkich drewnianych detali swojego domu, umieść je w gałęziach wierzby zasilającej. Ostrzą ich zęby i pozostawiają niezabezpieczone drewniane konstrukcje w swoim domu.

Zawartość komórki

Francuskie króliki rasy baranów są duże i wymagają dużych klatek. Ze względu na znaczną masę tych zwierząt są skłonne do natoptys i podermatit. Dlatego nie należy tapicerować podłogi komórkowej siatką: lepiej używać pochyłych powierzchni stałych.

Młode zwierzęta i kobiety mogą być trzymane razem, 2-3 osoby w tym samym pokoju, ponieważ wyróżnia je usposobienie pokoju i dobroduszne usposobienie. Psy i królik w ciąży lepiej siedzą w pojedynczych komórkach. Minimalny rozmiar pojedynczej klatki wynosi 0,9 × 0,8 × 0,6 m. Komórki grupowe i pomieszczenia dla ciężarnych królików muszą być większe - 1,2 × 0,8 × 0,7 m.

Zwierzęta lubią kopać, więc jeśli możesz, możesz zainstalować tacę do kopania otworów pod klatką.

Zobacz przykład klatki dla francuskiego barana.

Zawartość zimowa

Króliki uszne nie tolerują temperatur poniżej zera, więc nie mogą być trzymane na zewnątrz w zimie. Jeśli przywiozłeś francuskie owce, umieść ich domy w stodole lub szklarni: za pomocą grzejników możesz utrzymać optymalną temperaturę nawet w najsilniejszych mrozach.

Upewnij się, że zawsze jest siano na podłodze klatki lub woliery: jeśli uszy zwierząt dotkną gołej podłogi, zwierzęta na pewno je zamrożą.

Domowe treści

Francuski baran jest doskonałym zwierzakiem, który otrzymał pozytywne opinie od hodowców. Zwierzęta są spokojne, mało wymagające, mają dobrze rozwinięty intelekt, dzięki czemu można je wyszkolić i łatwo zapamiętać ich przydomek.

Małe dzieci szczególnie kochają owce. Mogą spędzić wiele godzin głaszcząc aksamitną skórę zwierzęcia, z której tylko słodki mały królik może być zadowolony. Musisz jednak zrozumieć, że to zwierzę jest nocą: szczyt jego aktywności następuje wieczorem i trwa do rana, a po południu staje się bierny i powolny.

Zwierzęta trzymane są w klatkach na wolnym powietrzu lub w dużych klatkach i mogą biegać po mieszkaniu tylko w obecności właścicieli: ze względu na długie uszy króliki często przylegają do różnych przedmiotów wewnętrznych i są ranne.

Opieka nad francuskimi owieczkami domowej roboty wymaga specjalnego: są często wyczesywane, stale sprawdzają stan zdrowia swoich uszu i muszą być zaszczepione. Przy odpowiedniej opiece i regularnej kontroli weterynaryjnej takie zwierzę domowe może żyć długo - ponad 7 lat.

Choroba i szczepienia

Zwierzęta te charakteryzują się słabą odpornością i często są narażone na choroby. Najbardziej wrażliwymi narządami są przewód pokarmowy, uszy i łapy.

Pododermatitis to schorzenie, które często dotyka duże króliki. Zwykle rozwój bolesnych nacieków płaczących na poduszkach łap jest związany z niewłaściwym układem komórek lub woliery.

Pamiętaj: te zwierzęta nie mogą być trzymane na podłodze z metalowej siatki lub na dywaniku!

Czasami czołgi ranią lub zamrażają uszy (ich swobodnie zwisające końcówki dotykają ostrych przedmiotów lub przeciągają się po zimnej podłodze). Dlatego niektórzy hodowcy mocują długie uszy królika nad głową zwierzęcia specjalnymi klamrami.

Baran często jest narażony na choroby zakaźne. Wszystkim zwierzętom żywym nie umarło, muszą zostać zaszczepione.

Recenzje hodowców

Hodowcy twierdzą, że hodowla owiec francuskich nie jest zbyt kłopotliwa. Króliki tej rasy mają wystarczająco ciepłe pomieszczenie bez przeciągów i wysokiej jakości, zróżnicowanego pożywienia, aby długo żyć, szybko przybierać na wadze i być aktywnym.

Siła owiec jest ich wytrzymałość na stres: są znacznie spokojniejsze, by reagować na głośne odgłosy niż ich krewni. Wynika to z osobliwego ułożenia uszu, które zapraszają większość dźwięków.

Teraz te króliki są coraz częściej trzymane jako zwierzęta ozdobne, a ich cechy mięsa i skóry są na drugim planie. Faktem jest, że zwierzęta te są o wiele mądrzejsze od swoich bliskich, szybko przywiązują się do osoby, a ich przyzwyczajenia przypominają bardziej czułego kota niż zwykłego królika.

Cecha i historia rasy

Królik w klatce

Te gatunki ozdobne pochodzą od udomowionych królików z Europy Zachodniej i basenu Morza Śródziemnego. Kluczową rasę uzyskano w Anglii w XIX wieku. Na początku cechą charakterystyczną dla współczesnych osobników tych ras, uszu, które były spóźnione, była mutacja. Angielscy hodowcy postanowili skonsolidować tę funkcję i wyhodować osobną rasę. Ze względu na uszy hodowla królików stała się popularna w niektórych krajach. U niektórych gatunków małżowina osiąga długość większą niż 70 cm, a szerokość ucha wynosi 10-17 cm Niektórzy hodowcy przymocowują uszy klipsem na głowie zwierzęcia dla wygody.

Rasy baranów charakteryzują się szerokim mostkiem i masywną głową. Zwierzęta są w stanie szybko zbudować mięśnie. Średnia waga królika wynosi około 4 kg. Ale niektóre osoby mogą osiągnąć 8-10 kg. Ciało osiąga długość 60-70 cm Przeciętnie królik daje 4-7 młodych na okrol, co nie jest zbyt duże w porównaniu z innymi rasami.

Barany są godne uwagi ze względu na ich spokój i spokój. Ta funkcja jest najprawdopodobniej związana z cechą uszu. Ze względu na bliskość małżowaty usznej zwierzęta słyszą słabo i nie boją się. Są łatwe do trenowania, potrafią rozpoznać swój przydomek. Kochają, gdy są głaskane.

Zanim kupisz ozdobne króliki, zobacz ile żyje wiele gatunków tej rasy, jest tu szczegółowo opisana.

Aksamitne owce

Ta rasa pojawiła się na początku 2000 roku w Kanadzie i Australii z królików rex ​​i miniaturowych owiec. Specyficzne standardy tego typu jeszcze nie istnieją, ponieważ wciąż są rozwijane i ulepszane. Te wełny króliki są bardzo aksamitne, gęste i miękkie (jak pluszowa zabawka). Waga królika może wynosić od mniej niż 2 do 3 kg.


Opieka nad tymi zwierzętami jest prosta. Muszą myć włosy i czyścić uszy tak często, jak to możliwe. Konieczne jest, aby królik był zawsze czystą wodą, optymalną temperaturą i oczyszczoną klatką. Hodował tę rasę tylko jako zwierzaka.

Holenderskie owce

Rasa ta jest najmniejsza wśród owiec. Średnia masa dorosłego zwierzęcia wynosi zaledwie 1,3-1,8 kg. Hodowana rasa w Holandii. Gatunek ten jest bardzo popularny na Zachodzie jako dekoracyjne zwierzątko domowe. Miniaturowe króliki są bardzo oswojone i spokojne.


Oprócz długich uszu, rasa ta wyróżnia się krótkimi, grubymi kończynami i szerokim miniaturowym ciałem. Zakres kolorów królików był zróżnicowany.

Owce z Meissen

Rasa ta powstała w procesie krzyżowania owiec francuskich i angielskich, które miały miejsce w Miśni (Niemcy) pod koniec XIX wieku. Średnia waga dorosłego osobnika wynosi 3-5 kg. Tors jest lekko wydłużony, z prawidłowo wysklepionym grzbietem, struktura ciała jest krępa. Zgodnie z normą doświadczone samice mogą mieć niewielkie podgardle. Szyja jest krótka i szeroka.



Królik tej rasy ma masywną szeroką głowę, wydatne policzki i wygięty nos. Uszy o wielkiej grubości, silnie zarośnięte włosami, u podstawy których ukształtowana jest korona. Sierść jest gładka i jednolita, pokrywa całą powierzchnię królika.

Obecnie gatunek ten uważany jest za bardzo rzadki, więc w Niemczech jest pod ochroną państwa.

Owce karłowate

Jest to najbardziej ręczna i szybko przyzwyczajona do rasy. Powstała w Holandii w połowie ubiegłego wieku i stała się bardzo popularna na kontynencie europejskim. Długość ciała zwierzęcia wzrasta do 28 cm, standardowa waga 1,5-1,9 kg. W przypadku hodowli lepiej jest nie nabywać osobników większych niż 2 kg i mniejszych niż 1 kg.



Charakterystyka owiec karłów:

  • masywna budowa ciała
  • masywny krótki obszar potyliczny,
  • szerokie plecy i czoło,
  • krótkie przednie kończyny,
  • krótki ogon przylegający do ciała,
  • wielkie oczy.

Długość uszu rasy wynosi 24-26 cm, włosy mają miękką strukturę, krótkie. Króliki nie mają podgardla. Na jedną okolicę samica prowadzi do 6 królików.

Fleecy ram

Pochodził z holenderskich owiec. W przeciwieństwie do innych królików tych ras, ten wyróżnia się zwiększoną puszystością i szeroką gamą kolorów (do 20). To młoda rasa wyhodowana w Ameryce. Tam jest najbardziej popularna. Waga dorosłego królika osiąga 1,6-1,8 kg. Ma okrągłe ciało i krótki pysk.



Te zwierzęta są bardzo inteligentne, czułe i wymagają większej uwagi. Długa wełna wymaga stałej opieki i dobrego odżywiania.

Warunki przetrzymywania

Królik w klatce

Cechy struktury uszu są brane pod uwagę przy utrzymywaniu barana królika. Jeśli hodujesz zwierzęta w celach komercyjnych, komórki do ich zamieszkania powinny być przestronne. Muszą być okresowo dezynfekowane. Młode osobniki należy umieszczać oddzielnie od dorosłych. Kobiety i mężczyźni są również lepiej podzielone. Jeżeli zwierzęta są przeznaczone na mięso, mogą być poddane ubojowi od 3 miesięcy.

Pasza musi być odpowiednia dla wieku i musi być podawana w tym samym czasie 3 razy dziennie. Pokrzywa, piołun, babka i inne zioła są odpowiednie jako zielona pasza dla owiec. Pamiętaj, aby uwzględnić w diecie zbóż. Woda w klatce powinna być zawsze, zwłaszcza u królików karmiących. Zimą te ozdobne króliki karmione są małym sianem składającym się z różnych kultur.

Klatka może być kratką z plastikową tacą o głębokości 15 cm, co daje zwierzęciu możliwość kopania dziur. W klatce można umieścić mały domek jako schronienie. Trociny mogą służyć jako ściółka - dobrze wchłaniają mocz i nie podrażniają dróg oddechowych, takich jak torf. Komórki powinny znajdować się w zacienionym miejscu. Nie należy ich umieszczać w pobliżu bezpośrednich źródeł ciepła (piekarnik, bateria).

Te rodzaje królików są bardzo podatne na różne infekcje. Dlatego, aby zminimalizować ryzyko infekcji, zwierzęta są regularnie szczepione i, jeśli to możliwe, wykluczają kontakt z innymi zwierzętami domowymi.

Hodowla

Króliki rasy rasowej

W naszym kraju rasy baranów nie występują zbyt często. Do celów komercyjnych są rzadko hodowane. Aby uzyskać profesjonalną hodowlę, weź rasy, które mogą przynieść większą rentowność. Niektórzy używają królików baranich do hodowli mięsa. Ale skórki są również dobrej jakości - mogą być przetwarzane i sprzedawane.

Należy pamiętać, że króliki te są mniej płodne w porównaniu do innych. Maksymalna liczba jednego miotu to 4-7 młodych. Dorosły królik niektórych gatunków owiec może osiągnąć 8-10 kilogramów żywej wagi, co jest bardzo korzystne dla hodowli mięsa. Przyznanie się do krycia może być młode, które osiągnęło 6 miesięcy.

Lop-eared taran jest królikiem, który jest bardziej odpowiedni do utrzymania domu jako zwierzę ozdobne. Należy pamiętać, że króliki tych ras bardzo szybko przywiązują się do właściciela. Dlatego, jeśli nie ma czasu i pragnienia, aby stale dbać o swojego zwierzaka, lepiej powstrzymać się od jego nabycia. Do hodowli na skalę przemysłową nadają się tylko duże rasy mięsne.

Wygląd

Zewnętrzna charakterystyka rasy zależy od odmiany crawl.

Podobne kolory są dość różnorodne. Najczęstsze są kolory: szary, biały, czarny, niebieski, brązowy, beżowy i nakrapiany.

Francuski baran jest najdłuższym baranem. Długość uszu waha się od 59 do 72 cm, szerokość od 10 do 16 cm, średnia waga kraulu to 6 kg. Futro to gęsty, miękki, gęsty podszerstek. Kolory są różne, ale pokrywają się z rodzicem. U niemowląt uszy wystają w górę lub w bok na okres do 6 tygodni, a następnie przyjmują charakterystyczny wygląd. Głowa jest zaokrąglona z wyraźnymi policzkami i szerokim czołem.

Podobną cechą francuskiej odmiany jest niemiecki baran. Waga zwierzęcia osiąga 9 kg. Ciało i głowa są duże, kufa jest krótka. Uszy osiągają 40 cm długości. Wśród przedstawicieli tej rasy nie można znaleźć zwierzęcia z wełną srebrną.

Angielskie owieczki to zwierzę z długimi uszami (do 70 cm długości), które po raz pierwszy pojawiły się w Anglii. Waga królików wynosi 4-5 kg. Przednie nogi są znacznie krótsze niż tylne, dzięki temu przód zwierzęcia wygląda na niski. Wełna jest gęsta, niewielka długość. Kolory angielskich kroli są zróżnicowane. Ze względu na długość uszu wymaga dużo miejsca w wolierze. Gatunek ten jest łatwo oswojony i potrzebuje troskliwego, kochającego gospodarza. Bez odpowiedniej uwagi i opieki, zwierzę zmienia swoje zachowanie, staje się przerażone, biegnie dziko.

Maleńką przedstawicielką rasy jest holenderski baran. Dorosły królik waży około 2 kg. Został po raz pierwszy wyhodowany w Holandii, natychmiast został rozpowszechniony jako zwierzę ozdobne. Zwierzęta są łatwo oswojone, spokojne. Łapy gryzoni małe, grube. Ciało jest małe, ale szerokie.

Mocne i słabe strony

Pozytywne cechy rasy to:

  • Jakość mięsa jest miękka, o niskiej zawartości tłuszczu, delikatna,
  • Duża waga, duża ilość mięsa,
  • Wysokiej jakości futro,
  • Kontakt - łatwo oswojony,
  • Bezpretensjonalność
  • Szybka adaptacja do nowych miejsc.

Jedyną wadą rasy można nazwać potrzebą regularnych, dokładnych środków dezynfekujących. Długie uszy zwierząt są podatne na różne choroby, dlatego, aby zapobiec rozwojowi choroby, przeprowadzają czyszczenie.

Pin
Send
Share
Send
Send

zoo-club-org