Owady

Choroby pszczół: opis i leczenie

Pin
Send
Share
Send
Send


Wszystkie rodzaje chorób pszczół są rzeczywistym problemem każdego pszczelarza. Niestety, większość z nich nie została jeszcze zbadana. Jednocześnie objawy wielu chorób pszczół nie charakteryzują się ostrym nasileniem i trudno je określić gołym okiem. A to z kolei może prowadzić do utraty kilkudziesięciu rodzin z powodu niemożności postawienia diagnozy na wczesnym etapie.

Najczęstsze choroby pszczół i ich leczenie

Do tej pory hodowcy wywnioskowali ogromną liczbę niewymagających i odpornych ras tych owadów. Wiele z nich można hodować, w tym w Rosji. Przez wszelkiego rodzaju infekcje wszystkie współczesne gatunki pszczół są na szczęście dość odporne. Jednak niektóre choroby niestety nadal mogą występować w pasiekach i dość często.

Najczęstszą odpowiedzią na pytanie, jakie pszczoły są chore w pasiekach są:

Amerykański i europejski gnój,

Wszystkie te choroby są dość niebezpieczne i mogą znacznie zmniejszyć wydajność rodzin. Leczenie pszczół na warroę, zgniliznę, nos i inne choroby należy rozpocząć natychmiast po wykryciu pierwszych objawów. Może być wytwarzany przy użyciu produktów przemysłowych lub środków ludowej.

Przyczyny infekcji varroa

W tej niebezpiecznej i częstej chorobie napisano już setki książek. Nazywa się kleszczem Varroa destructor, pasożytującym na pracujących pszczołach, dronach, larwach i poczwarekach. W naszym kraju choroba ta została po raz pierwszy zarejestrowana w 1964 roku i jest zdecydowanie najczęstsza w pasiekach.

Varroatosis występuje, gdy zdrowe osoby wchodzą w kontakt z pacjentami. W większości przypadków staje się to możliwe, gdy pszczoły miodne są zasłabiane przez pszczoły z innych pasiek, gdy ule są umieszczone zbyt blisko, gdy owady odwiedzają te same rośliny miododajne.

Główne objawy

Choroba ta przejawia się, niestety, nie natychmiast. Pierwsze oznaki można zobaczyć dopiero rok lub dwa po infekcji. Główne objawy warrozy to:

pojawienie się brzydkich osób w rodzinie

porażka części otwartego potomstwa (larwy rozkładające się),

obecność dużej liczby martwych larw na planszy lotu.

Wizualna inspekcja owadów może łatwo wykryć sam tykot.

Jak ocalić pasiekę przed Varroa destructor

Leczenie pszczół na warrozę to dość skomplikowana procedura. Niektóre popularne metody w tym przypadku zwykle nie wystarczą. Wyraźny efekt terapeutyczny w tej chorobie jest głównie podawany tylko specjalnymi preparatami przemysłowymi. Kiedy rodziny zarażone wirusem znajdują się w pasiece, pszczelarze najczęściej używają produktów dwojakiego rodzaju:

Na bazie amitrazu wytwarza się takie skuteczne leki, jak Aqua-Flo, Bipin-T i Apimaks. W przypadku pszczół instrukcje dotyczące korzystania z tych narzędzi są dość proste. Ich efekt jest bardzo dobry. Takie leki jak Api-San, Varropol, Fumisan są wytwarzane przy użyciu fluwalinatu.

Oprócz specjalnych preparatów kwas mrówkowy jest często stosowany w leczeniu pszczół na warrozę. To narzędzie przetwarza górę ramki. Kiedy kwas mrówkowy wyparowuje, zabija kleszcze nawet w czerwach pszczelich.

Lek "Bipin-T": instrukcje użytkowania

Ten środek jest najczęściej stosowany u pszczół Varroa. Zastosuj go wiosną lub jesienią w przypadku braku potomstwa w rodzinach. W celu leczenia 1 ml leku rozcieńcza się w 2 litrach ciepłej wody. Rezultatem jest mleczny płyn. Ten roztwór jest wciągany do strzykawki i nawadniany w tempie 10 ml na ulicę. Po 7 dniach procedurę powtarza się. Aby uzyskać najlepszy efekt, pożądane jest przeprowadzenie takiego przetwarzania dwukrotnie - raz po zakończeniu zbierania miodu, po raz drugi - przed założeniem rodzin na zimę.

"Bipin-T", którego instrukcje użycia są proste, nie są używane dla uli z mniej niż 3-4 ulic.

Oznacza "Apimaks": jak złożyć wniosek

Oczywiście Bipin-T nie jest jedynym lekarstwem popularnym wśród pszczelarzy. Profilaktyka i leczenie warrozy i innych chorób (na przykład, Nosema, Ascosferosis, Gniltsov) - to jest to, co jest często stosowane przeciwko lekowi "Apimaks". W przypadku pszczół instrukcje jego stosowania są następujące:

0,1 l balsamu należy wymieszać z 10 litrami roztworu cukru (50%),

Otrzymaną mieszaninę należy umieścić w specjalnych karmnikach i umieścić w ulu.

Amerykański i europejski zgnilec: przyczyny infekcji

Są to również bardzo powszechne choroby pszczół. Zarówno ich leczenie, jak i zapobieganie odbywa się zgodnie z pewnymi technologiami, które każdy pszczelarz musi znać. Czynnikiem sprawczym amerykańskiego zgnilca jest bakteria Bacillus larwa, europejska - Melissococcus plutonius. Zarodniki pierwszego patogenu mogą pozostawać aktywne przez wiele lat. W martwych larwach, na przykład, pozostają one żywe przez 30 lat. Czynnik sprawczy europejskiego gnilca umiera szybciej. Tak więc, w ubraniu pszczelarza, może on żyć nie więcej niż 95 dni. Dorosłe owady nie są dotknięte przez oba te typy bakterii. Tylko larwy zachorują na zgniliznę amerykańską i europejską.

Głównymi przyczynami infekcji są:

przenoszenie zarodników przez małe owady,

nawożenie zainfekowanego miodu,

pracować w ulu brudnymi rękami.

Oznaki choroby

Głównymi objawami zgnilizny amerykańskiej i europejskiej są:

obecność dużej liczby martwych larw w plastrze miodu,

obecność nieprzyjemnej lepkiej mieszaniny na dnie komórek,

ciemnienie woskowych czapek i pojawianie się w nich dziur.

Zgniłe choroby pszczół (i ich leczenie i profilaktyka - procedury są odpowiedzialne) mogą być diagnozowane, w tym poprzez zmianę koloru powłok larw.

Nie można pozbyć się pchnięć za pomocą tylko leków. Faktem jest, że zarodniki patogenów nie niszczą środków chemicznych. Dlatego tylko dezynfekcja uli w połączeniu z lekami pomaga skutecznie przezwyciężyć te choroby pszczół. Zarówno ich leczenie, jak i zapobieganie, powinny obejmować między innymi następujące działania:

tworzenie warunków, które zapobiegają zarodnikowaniu,

traktowanie uli poprzez niszczenie sporów.

Jako leki stosowane w leczeniu rodzin okrężnicy pszczelej powszechnie stosowane są:

Wszystkie te produkty można stosować jako zawiesinę w syropie cukrowym, proszku lub w konwencjonalnym roztworze.

Dezynfekcja pokrzyw dotkniętych zepsuciem odbywa się za pomocą formaldehydu (4 lub 10%). W tym przypadku części metalowe są przetwarzane przez płonące. Po wizycie w pasiece pszczelarz powinien ukraść ubrania przez 30 minut. Te same metody są zwykle przeprowadzane i zapobiegają gniciu.

Przyczyny infekcji Hose z Nosema

Ta choroba występuje najczęściej w tych pasiekach, które nie są uważnie pielęgnowane. Nosema jest powodowana przez pszczoły, których leczenie jest łatwiejsze do przeprowadzenia niż zwłoki lub, na przykład, warrozy, bakteria Nosema apis. Żyje i hoduje się głównie w ściółce chorych pszczół. Przyczyny infekcji ulem Nosema to zazwyczaj:

wysoka wilgotność wewnątrz ula,

niedobór chleba pszczelego na wiosnę,

Również tę chorobę u pszczół może wywołać deszczowa i wietrzna pogoda w lecie i nagłe zmiany temperatury w zimie.

Oznaki Nosemy

Ukryta postać tej choroby nie ma wyraźnych objawów. W takim przypadku rodzina zwykle po prostu słabnie, a częściej musi zastąpić macicę. Ale w większości przypadków w pasiekach nadal istnieje ostra forma Nosemy. Pszczoły w tym przypadku:

tracą zdolność latania

w panice przebiegają przez ul

zacząć dużo jeść,

Jakiś czas po pojawieniu się tych znaków owady umierają.

Leczenie Nosemą

Aby zwalczyć tę chorobę w pasiece:

pszczołom podaje się opatrunki w postaci ciasta z cukrem z domieszką antybiotyków,

odnawiają populację poprzez sadzenie uli w młodych królowych.

Wszystkie te zabiegi w dość krótkim czasie pozwalają uratować rodzinę przed tak niebezpieczną chorobą jak pszczoły z rodzaju Nozematosis. Jego leczenie jest najbardziej skuteczne przy stosowaniu antybiotyku Fumagillin-B.

Przyczyny infekcji Ascosferosis

Choroba ta powoduje grzyb Ascosphaera apis w ulu. Uderza najwyżej larwy dronów w wieku od 3 do 4 dni. Zakażenie zachodzi poprzez powłokę zewnętrzną. Larwy z grzybem wyrastające na ich ciele tracą elastyczność, umierają i wysychają. Aby sprowokować tę chorobę grzybową można:

przedłużone chłodzenie przy wysokiej wilgotności.

Jak leczy się askobfezy

Ula zakażonego Ascosphaera apis zwykle towarzyszą sproszkowane owady ze sproszkowanym preparatem Nystatin. Możesz go kupić odwiedzając prawie każdy sklep pszczelarski. Również dobrym lekarstwem na tę chorobę jest ziele krwawnika (proszek rozproszony na ulicach).

Jak prawidłowo umieścić pasiekę

Najczęstsze choroby pszczół i ich objawy, a także ich leczenie - to jest coś, z czym zrozumieliśmy wszystkie szczegóły. Jednak, oczywiście, lepiej jest nie dopuścić do infekcji pasieki, niż próbować ją wykorzenić. W celu ochrony pszczół przed chorobami można, w szczególności, wybrać odpowiednie miejsce w uli. Konieczne jest założenie rodzin przede wszystkim w pobliżu medosbor, nie zawierających żadnych toksycznych chemikaliów ani innych substancji szkodliwych dla owadów.

Promień terytorium pasechnaya jest zwykle równy 2-3 km. Ten obszar, oprócz bogatej kolekcji miodu, powinien charakteryzować się brakiem możliwych ognisk choroby:

Dezynfekcja

Ta procedura jest wykonywana najczęściej jesienią, po zakończeniu lotu. Dezynfekuj cały sprzęt metalowy i drewniany, w tym same ule. Wcześniej wszystkie przedmioty do przetworzenia przetrzyj płynem. Ten ostatni wytwarza się przez gotowanie roztworu popiołu (1 część na 2 części wody). Aby zapobiec chorobom zakaźnym w pasiece, możesz również odwiedzić sklep pszczelarski i kupić roztwór formaliny (1%) lub monochlorku jodu (1%). Po przepłukaniu ule są przenoszone na betonową podkładkę. Tutaj są suszone, a następnie postępuje się z faktycznym traktowaniem czynnikiem zabijającym patogen.

Dezynfekcja uli, sprzętu metalowego i drewnianego odbywa się zwykle za pomocą mieszaniny nadtlenku wodoru (10%) i kwasu mrówkowego (0,5%). Zrób to narzędzie dwukrotnie, z przerwą na 1 godzinę. Przygotowane rozwiązanie dokładnie spryskało zapasy i ule. Po 4 godzinach wszystkie poddane obróbce rzeczy są przemywane wodą.

Ponadto, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w pasiece jesienią, konieczne jest przeprowadzenie dezynfekcji i gleby pod uli, w których latem obserwowano chore pszczoły. W takim przypadku stosuje się wybielacz (38%) w tempie 5 kg na 1 metr kwadratowy. Podłoże obrabiane za pomocą tego narzędzia należy wykopać na głębokość 5 cm.

Zamiast zakończenia

W ten sposób dowiedzieliśmy się, jakie są najczęstsze choroby pszczół. Zarówno ich obróbka, jak i zapobieganie muszą być prowadzone zgodnie z pewnymi technologiami. Wyeliminuj infekcję w ulu, zwykle za pomocą zarówno antybiotyków, jak i dokładnej dezynfekcji. Może być stosowany do zwalczania chorób pszczół i środków ludowej. Jednak stosowanie takich technik jest jedynie dodatkiem do leczenia znacznie bardziej skutecznych preparatów przemysłowych.

Acarapidosis

Jest to kolejna choroba powodowana przez złośliwe kleszcze. Pasożyty infekują drogi oddechowe owadów, a ze względu na łagodny wzrost choroby natychmiast trudno jest określić chorobę lub jej objawy.

Pierwsze objawy choroby można zauważyć podczas wiosennego lotu czyszczącego, w tym przypadku wejście do jeziora może znaleźć wiele owadów o nienaturalnie złożonych skrzydłach. Osoby te mogą się czołgać i nie mogą się zdjąć. Rozprzestrzenianie się choroby przyczynia się do braku okresowej opieki nad pasieką i wysokiej wilgotności, a największe niebezpieczeństwo stanowi pozyskanie w nietestowanym miejscu lub bezpańskich owadów.

Aby pasieka nie cierpiała na tę chorobę pszczół, konieczne jest zastosowanie metod leczenia w pierwszych oznakach choroby z akarapidozą. Za to, co energicznie aktywuje masowe odejścia pszczół. Można to zrobić tylko poprzez ustawienie uli na południowej stronie. W rezultacie rodzina pozbędzie się chorych i starych osób. W tym obfitym karmieniu doprowadzi do pojawienia się młodych pszczół przed zimowaniem. Nie zapomnij o narkotykach. Od akarapidoza skuteczne stosowanie Api-Max i folbeksa na bazie ekstraktu z iglastych.

Ascosferosis

Rozprzestrzenianie się warrozy może prowadzić do owadów łatwa zdobycz i inne wtórne infekcje. Jedną z tych plag, którym towarzyszy atak kleszczy, jest asferos spowodowany przez grzyby chorobotwórcze. Chłodna deszczowa pogoda i wysoka wilgotność powietrza, gdy patogeny mnożą się i rozpraszają najaktywniej, mogą przyczynić się do pojawienia się choroby i oznak choroby pszczół.

Możesz poradzić sobie z chorobąTylko ściśle następujące zalecenia profesjonalnych pszczelarzy:

  • owady i martwy potomstwa są spalone,
  • owady są przenoszone do czystych uli, podczas silnej infekcji, poprzez woskowanie wszystkich klatek z objawami choroby,
  • pszczoły są oferowane jako syrop górny, czysta woda i zdrowa żywność,
  • zamiast starych królowych, młodych i zdrowych sadzi się, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, urządzają sezon bez potomstwa,
  • rodziny muszą zostać zredukowane, a słabe, wręcz przeciwnie, trzeba próbować wzmocnić silne potomstwo i młode,
  • ule są czyszczone i ogrzewane.

Używane do leczenia takie skuteczne środki jak unisan i askosan. Oprócz tych związków stosuje się lek Api-Max, biorąc pod uwagę instrukcje skuteczne narzędzie podczas ataku kleszczy i pozwalające radzić sobie z infekcjami powodowanymi przez inne gatunki pasożytów. Środek profilaktyczny oparty na naturalnych ekstraktach roślinnych jest również przydatny jako środek zapobiegawczy. W takim przypadku musi zostać dodany do bryły na wiosnę, tuż po locie.

Jeśli zniszczenie ramek i pszczół zakażonych asferosozą, sortowanie i przetwarzanie uli jest zakończone, musisz zdezynfekować, umyć i oczyścić ubranie robocze i inwentarz pszczelarski.

Zgniłe i inne choroby zakaźne

Lista chorób zakaźnych pszczół nie kończy się na wyżej opisanych chorobach. Pszczoły i ich lęgi na pasiekach zostają zainfekowane aspergiloza, umierają z porażenia wirusowego i gorączki paratyfuzowej. W tych ostatnich przypadkach owady tracą zdolność poruszania się. Bez odpowiedniej profilaktyki i leczenia, rodziny stają się słabe i mogą całkowicie zniknąć.

Poważne choroby kwarantannowe obejmują kilka istniejących gatunków zgnilca, które zarażają czerwia. Wyróżniający się amerykański i europejski typ przejścia choroby. Ale w obu sytuacjach mikroskopijne bakterie mogą utrzymać swoją aktywność w glebie, inwentarzu i sprzętu, który jest zainfekowany w pasiece przez niewiarygodnie długi czas. Choroba dostaje się do potomstwa wraz z pożywieniem, razem z owadami zapładnianymi plastrami miodu, podczas kontaktu z zarażonymi owadami, za pomocą brudnych karmników i poideł.

Zewnętrzne objawy tej choroby owadów są wyrażone w barwnym kolorze czerwiaaw końcowej fazie ich śmierci zmienia się w szarobrązową gnijącą masę o odpowiednim zapachu.

Po potwierdzeniu obecności pewnego rodzaju źródła, pasieka powinna zostać uznana za strefę kwarantanny. Terytorium zamyka się na obszarze do 20 kilometrów. Owady są przenoszone do zdrowych uli. Oferowane są syrop lub ciasto z jednym ze skutecznych środków dla pszczół. Zarażony czerwi musi zostać zniszczony, szkielet musi zostać stopiony na wosku technicznym.

W roli środków zapobiegawczych ta niebezpieczna choroba jest proponowana do dezynfekcji ula, do czyszczenia szkieletu, a także całego sprzętu używanego do regularnych inspekcji rodzin. A pszczoły muszą oferować tylko zdrowe i wysokiej jakości jedzenie, pić tylko czystą wodę do picia.

Leki terapeutyczne

Przykład skutecznych leków do walki z różnymi chorobami można już rozważyć powyżej api max. Lek ten łączy w sobie wszystkie lecznicze właściwości ekstraktu z drzew iglastych, a także ekstraktów z roślin, takich jak echinacea, czosnek, piołun, eukaliptus i pieprz.

Starając się nie używać chemikaliów, wielu pszczelarzy zaczyna uciekać się do stosowania naturalnych środków, na przykład wlewu glistnika. Roślina ta udowodniła swoją skuteczność w odniesieniu do wszystkich typów warrozy, zgnilca, ascosfery i nozematki. Leczenie glistnika odbywa się zgodnie z potrzebami, a dla celów zapobiegawczych, ula, rama z czerwem i owadami są przetwarzane na wiosnę i 2 razy w środku lata.

Отличной антибактериальной и противовирусной защитой является препарат Лозеваль. Это отечественное средство, которое эффективно относительно таких опасных возбудителей заболеваний пчел, как:

  • гнильцы американского и европейского типа,
  • филаментовироз, который обездвиживает рабочих насекомых,
  • saccine czerwi, który zagraża masowej śmierci larw,
  • paraliż pszczół, wykrywany podczas utrzymywania uli w niegodnej formie, któremu towarzyszy pojawienie się osobników o nierozwiniętych skrzydłach i masowej śmierci pszczół,
  • paratyfoid i inne choroby, których objawem jest ciężka biegunka.

Biorąc pod uwagę instrukcję użycia Lozeval może być stosowany jako lek zapobiegawczy i terapeutyczny, który zwiększa odporność pszczół.

Cechy niezakaźnych chorób pszczół i ich oznak

Pasieka nie może w pełni istnieć, jeśli pszczoły nie zapewniają jej niezbędnych warunków. Naruszenie zasad utrzymania tych owadów pociąga za sobą zarówno osłabienie rodzin, jak i rozwój początkowo niezakaźnych, a następnie zakaźnych chorób.

Przyczyny niezakaźnych pszczół to:

  • niewystarczająca kontrola liczby kilofów, stanu klatek i uli,
  • nieprzestrzeganie zasad higieny,
  • nieodpowiedni do spożycia i brudnej wody, niezdrowej żywności,
  • brak przekupstwa w przypadku braku dodatkowych karmień,
  • słaba izolacja cieplna uli lub, przeciwnie, ich parowanie,
  • zbierania na obszarach, które są traktowane pestycydami lub innymi chemikaliami.

Wśród najczęstszych porażek owadów, które są spowodowane przyczynami zewnętrznymi, można zidentyfikować nekrologiczna i pyłkowa toksyna. Te choroby pszczół są spowodowane faktem, że gromadzenie na tym terytorium pochodzi z niebezpiecznych roślin. Jednocześnie pszczoły z oznakami zatrucia są dość niespokojne, mają konwulsje i na trudnym etapie choroby i śmierci. Bez pomocy pszczelarza wszystkie rodziny mogą zostać poważnie ranne. Kultury trujące dla owadów miodnych są niszczone, sadzone są dodatkowe rośliny, a jeśli nie da się tego zrobić, wówczas ule będą musiały być przetransportowane na inne terytorium.

Dla kolonii pszczół, toksyny, które są spowodowane przez pady i chemikalia, są niebezpieczne. W takim przypadku należy podjąć wszelkie środki w celu ochrony owadów przed źródłami niebezpieczeństwa i poprawy diety. Jako metodę leczenia choroby pszczołom oferuje się czystą wodę i syrop cukrowy.

Początkujący pszczelarze często są zaniepokojeni, jeśli macica zacznie układać zapłodnione jaja. Ten stan nie jest oznaką choroby, ale tylko oznacza to drone musi pojawić się w ulu. To przez partenogenezę u pszczół rozpoczyna się formowanie samców, które później mogą zapłodnić macicę. Ale w niektórych przypadkach nadal należy pilnować. Kiedy macica wypełnia komórki jajami dronowymi, które są przeznaczone dla pracujących osób, może to wskazywać na potrzebę ich wymiany.

Oznacza to, że aby w pełni rozwinąć pszczelarstwo, nie możemy zapominać, że choroby pszczół i ich leczenie muszą koniecznie być na czas. Ale najlepiej jest zorganizować wszystkie warunki w celu zwalczania szkodników i chorób, nie może wpływać na kondycję czerwiu, rodziny pszczół i nie prowadzi do znacznych kosztów.

Leczenie pszczół wiosną po zimowaniu

Główne szkody w pszczelarstwie przynoszą choroby i szkodniki pszczół. Ponadto istnieją wrogie owady, które przeszkadzają rodzinie pszczół w produktywnym wzroście. Na przykład z chorób zakaźnych mogą umrzeć nie tylko osoby lub rodziny, ale cała pasieka. Zarażona rodzina rozwija się słabo, ma niewielkie rezerwy na zimę i nie generuje dochodów. Dlatego, aby zapewnić wydajność, musisz wiedzieć, jak prawidłowo przeciwdziałać chorobom i zwalczać szkodniki.

Mikroorganizmy znajdują się stale w glebie, wodzie i powietrzu, które można badać tylko pod mikroskopem. Pomimo faktu, że niektóre z nich są użyteczne, większość nadal wywołuje choroby i szkodzi nie tylko ludziom, ale także światu zwierząt, w tym pszczołom.

Uwaga: Z punktu widzenia pszczelarstwa patogeny o tak niewielkich rozmiarach są szczególnie niebezpieczne, że nie można ich zobaczyć nawet za pomocą zwykłego mikroskopu. Takie mikroorganizmy przenikają nawet najcieńsze filtry. Nazywa się je wirusami, które można filtrować.

Należą do nich czerwia worek z siatką (ryc. 1), zaraźliwa choroba czerwia pszczelego, która może zniszczyć wszystkie młode stada w krótkim czasie. Faktem jest, że chorobotwórczy drobnoustrój, w sprzyjających warunkach, mnoży się bardzo szybko i powoduje pełne zakażenie czerwiu w ciągu 24 godzin.

Niebezpieczeństwo patogenów zarazków polega również na tym, że nawet po wyzdrowieniu zakażone osobniki pozostają nosicielami choroby i nadal wydzielają mikroby do środowiska z odpadami.

Ryc. 1. Przejawy potomstwa czerwia

Ważne jest, że powrót do zdrowia zależy bezpośrednio od siły obrony organizmu. Jeśli rodziny są trzymane w odpowiednich warunkach, w optymalnej temperaturze i wilgotności, ich organizmy szybko pokonają patogen.

Patogeny po wejściu w ciało zaczynają uwalniać toksyny, które stymulują układ odpornościowy. Antytoksyny wydzielane w procesie walki organizmu z chorobą pozostają w niej po wyleczeniu. Dzięki temu osoba, zwierzę lub owad nabywa odporność, zapobiegając ponownemu zakażeniu.

Niestety, nie zawsze odporność utrzymuje się przez całe życie. Częściej występuje tylko kilka miesięcy. W świecie zwierzęcym istnieje koncepcja wrodzonej odporności, dzięki której osobniki jednego gatunku nie cierpią na choroby zakaźne innej (na przykład konie nie mogą mieć pomoru świń).

We współczesnej medycynie weterynaryjnej praktykuje się tworzenie sztucznej odporności za pomocą szczepionek lub szczepień, co może znacznie zmniejszyć straty produkcyjne.

Leczenie pszczół na wiosnę Nosema

Nosema jest niebezpieczną chorobą atakującą wszystkie rodzaje owadów: królowe, osoby pracujące i drony (ryc. 2). Jego czynnikiem sprawczym jest nozema, która wnika w ciało owada i zaczyna ją zatruwać produktami jej życiowej aktywności.

Leczenie na wiosnę po hibernacji z Nosema jest kluczowym krokiem w pielęgnacji owadów, ponieważ bez leczenia i zapobiegania, cała rodzina może nie tylko umrzeć w krótkim czasie, ale także zarażać inne rodziny w pasiece.

Zanim zaczniesz leczenie wiosną na wiosnę, powinieneś zrozumieć przyczyny, które powodują tę patologię.

Ponieważ pasożyt jest patogenem w przewodzie pokarmowym, główną przyczyną infekcji jest żywność o niskiej jakości. Jeśli są zarodniki nozemu w miodzie, perge lub wodzie, wszyscy członkowie tej samej rodziny pszczół szybko się zarazią. Ponadto sam pszczelarz może rozprzestrzeniać patologię, jeśli do pracy używa zainfekowanego sprzętu. Okres inkubacji trwa tylko 3-4 dni, po czym zaczyna się aktywny rozwój choroby. Dlatego musisz nauczyć się szybko identyfikować oznaki choroby i rozpocząć leczenie na czas.

Głównym objawem Nosemy jest ciężka biegunka. Wybór może być od jasnożółtego do ciemnobrązowego. Są bardzo obfite i mają wodnistą konsystencję.

Rysunek 2. Znaki Nosemy

Ponadto u osób chorych brzuch jest znacznie powiększony, a skrzydła zaczynają się trząść. Jeśli macica jest zainfekowana, produkuje ona mniej jaj i pogarsza rasplod. Ponadto zmniejsza się aktywność osób pracujących: rzadko wylatują one z ula, pobierają mniej nektaru i produkują mniej miodu.

Śmierć całej rodziny występuje około 2 miesiące po zakażeniu. Jeśli w tym okresie owady zostały umieszczone w zimowej windzie, charakterystyczny zapach rozprzestrzeni się w pomieszczeniu, a ślady odchodów będą wyraźnie widoczne na ścianach ula.

Nosema, leczenie: wideo

Leczenie nomatozy jest dość trudne. Po pierwsze, trzeba dać owadom możliwość wykonania pierwszego lotu oczyszczającego. Po drugie, konieczne jest szybkie zastąpienie brudnych uli nowymi i przeniesienie rodzin do domów czystych (ryc. 3).

Zmieniaj także wszystkie królowe w zakażonych rodzinach, oczyszczaj zainfekowane pożywienie i wodę. Wszystkie brudne domy i sprzęt są traktowane palnikiem i myje się wodą z mydłem lub środkiem dezynfekującym. Ramki są również dezynfekowane, a owady otrzymują antybiotyk (Nozematsid, Fumagilin, Enteroseptol, itp.).

Ponieważ leczenie Nosemy wiąże się z całym szeregiem czynności, zalecamy zapoznanie się z filmem, który szczegółowo pokazuje wszystkie kroki w tym procesie.

Choroba Nosemy: leczenie środków ludowych

W przeszłości, gdy współczesna medycyna nie istniała, lekarstwa ludowe były stosowane w leczeniu Nosemy.

Do najbardziej skutecznych metod walki z chorobą należą:

  • Nalewka z piołunu (z łodyg rośliny) jest przygotowywana w następujący sposób: pokruszone łodygi zasypiają w butelce na pół, nalewają wódkę i nalegają na trzy dni. Następnie dodaj dwie łyżki syropu cukrowego do każdego litra płynu.
  • Wlew glistnika jest również uważany za skuteczne lekarstwo na Nosemę. Aby to zrobić, 50 gramów ziół moczy się we wrzącej wodzie i dodaje się szklankę syropu cukrowego na litr cieczy.
Rysunek 3. Tradycyjne metody leczenia i profilaktyki Nosemy

Do obróbki ram i uli można użyć zwykłego popiołu, który jest posypany wewnętrzną przestrzenią ula i ramy. Plaster miodu i sprzęt można dezynfekować za pomocą jednoprocentowego roztworu nadmanganianu potasu lub nadtlenku. Sprzęt po prostu zanurza się w cieczy na pół godziny i suszy na słońcu.

Kleszcze wiosenne dla pszczół

Zapobieganie wiosennemu i leczenie pszczół w przypadku chorób musi obejmować leczenie przeciw roztoczom Varroa. Zabieg przeprowadzany jest co roku na wiosnę, aw niektórych przypadkach powtarzany jesienią.

Ten etap opieki musi być zawsze przestrzegany, ponieważ rozprzestrzenianie się kleszczy nie tylko znacznie obniża produktywność, ale także może spowodować szybką śmierć całej rodziny.

Kleszcze są jednym z najpospolitszych szkodników pszczół. Osadzają się na ciele owadów i żywią się ich żywotnymi sokami (ryc. 4). Szczególnie aktywne szkodniki są rozprowadzane podczas zimowania, więc na wiosnę konieczne jest sprawdzenie wszystkich kolonii pszczół pod kątem obecności szkodników.

Ryc. 4. Objawy i leczenie zmian odkleszczowych

Ustalenie, czy są kleszcze u pszczół, jest dość proste. W tym celu zbiera się około 20 pszczół z każdego plastra miodu w słoiku, tak że nie ma wśród nich macicy. Słoik jest wypełniony wodą i wstrząśnięty tak, że owady spadają na dno. Następnie umieść słoik w garnku z wodą i zacznij się rozgrzewać. Gdy temperatura cieczy osiągnie 50 stopni, roztocza (jeśli występują) spadną z pszczół i opadną na dno. Następnie musisz złapać pszczoły za pomocą skimmera, osuszyć wodę i obliczyć ile jeszcze pozostaje kleszczy. W oparciu o liczbę szkodników i określ, jak intensywne powinny być środki ochronne. Jeśli istnieje wiele kleszczy, natychmiast rozpoczynają leczenie, a jeśli jest ich tylko kilka, można je ograniczyć do profilaktyki.

Taką procedurę należy przeprowadzić w każdej klatce iw każdym ulu, aby dokładnie określić stopień zakażenia kleszczami.

Możliwe jest stwierdzenie, że kleszcze pojawiły się na pszczołach w wyniku działania owadów. W przypadku infekcji stają się mniej produktywne, rzadziej uciekają z ula i zbierają mniej nektaru.

Uwaga: Lepiej jest wykonać zabieg przeciwko kleszczowi wczesną wiosną, kiedy owady nie wykonały jeszcze pierwszego lotu oczyszczającego, a w grzebieniu nie ma wystarczającej ilości miodu.

Używanie kwasów i specjalnych chemikaliów jest uważane za najpopularniejszą metodę leczenia. Na przykład do obróbki kwasami stosuje się dwuprocentowy roztwór kwasu szczawiowego, który miesza się z syropem cukrowym i podaje owadom. Kwas szczawiowy może być zastąpiony przez mrówkę.

Wczesną wiosną można zastosować termiczną metodę radzenia sobie z kleszczami. Aby to zrobić, pszczoły są zbierane w specjalnych kasetach z otworami i umieszczane w łaźni lub saunie z podgrzewaniem do 50 stopni. W tej temperaturze roztocza odpadają, a same pszczoły nie cierpią. Jednak ta metoda nie jest zbyt popularna ze względu na wysokie koszty pracy.

Wśród środków chemicznych znajdują się szeroko stosowane leki na bazie Amitraz (Bipin, Metak, Tactics). Preparaty rozpuszczają i karmią owady. Jednak przy stosowaniu chemikaliów należy pamiętać, że są one toksyczne dla pszczół, a osoby słabe mogą umrzeć po przetworzeniu. O wiele skuteczniejsze jest ciągłe monitorowanie stanu czerwia i rodziny oraz, w razie potrzeby, usuwanie zainfekowanych komórek.

Biegunka u pszczół wiosną: leczenie

Biegunka jest jedną z najczęstszych chorób u pszczół. Szczególnie często pszczelarze zauważają na wiosnę płynne odchody, gdy przygotowują się do usunięcia uli z domu zimowego.

Najczęstszą przyczyną biegunki wiosennej jest przeludnienie przewodu pokarmowego owadów z masami kałowymi. W tym przypadku biegunkę eliminuje pierwsza mucha czyszcząca. Ale w niektórych przypadkach przyczyny biegunki mogą być poważniejsze i wymagają starannego leczenia.

W przeszłości uważano, że wiosna powoduje biegunkę z powodu dużej zawartości pyłków w plastrze miodu, a pszczelarze karmią rodziny syropem cukrowym. Udowodniono, że pyłek jedzeniowy nie powoduje biegunki, ale może być wywołany przez martwy (niedojrzały) miód, zwłaszcza jeśli jest sfermentowany.

Rycina 5. Objawy biegunki u owadów

Ponadto mogą występować ekskrementy płynne o zwiększonej zawartości wilgoci w paszy i skraplaniu na ściankach ula. Jeśli jednocześnie jest zbyt gorąco w okresie zimowym, a pszczoły dużo piją, nie można uniknąć biegunki.

Biegunka może również wystąpić zimą, jeśli owady nie otrzymały optymalnych warunków. Na przykład, jeśli deszcz lub ptaki zapukają w pokrywie ula, owady będą zachowywać się niespokojnie i odpowiednio dużo jedzą. Dlatego ważne jest, aby odpowiednio przygotować rodziny na zimę, wyposażyć je w cichy i wygodny omshanik i zaopatrzyć w wystarczającą ilość wysokiej jakości miodu.

Jeśli pszczoły mają biegunkę, ich stolce stają się wodniste i stają się jasnożółte. W niektórych przypadkach masy kałowe stają się ciemne, prawie czarne (ryc. 5). Brzuch jest powiększony, a same owady stają się letargiczne.

Leczenie biegunki na wiosnę nie można sobie wyobrazić bez profilaktyki. Po pierwsze, w ulu musi być zapewniona dobra wentylacja, aby wilgoć i kondensat nie gromadziły się wewnątrz. Po drugie, na zimę rodziny muszą mieć wystarczająco dużo oprawek z wysokiej jakości miodem i pergą. Po trzecie, rodziny są wysyłane do zimowania tylko z młodą, zdrową macicą, ponieważ ta stara może umrzeć w zimie.

Jeśli biegunka nadal się pojawia, musisz usunąć wszystkie stare ramki z miodem i zastąpić je lepszym jedzeniem, a także dostosować poziom wilgotności i temperaturę w wagonie. Co do zasady, jeśli te zalecenia były przestrzegane, biegunka całkowicie znika po pierwszym locie czyszczącym.

Wiosenne zapobieganie przed chorobami

Środki zapobiegawcze mają na celu zapobieganie infekcjom i rozprzestrzenianiu się chorób. W pasiece należy przestrzegać pewnych zasad higieny i podejmować środki w celu zapobiegania chorobom:

  • Kupuj nowe osobniki tylko w dobrze prosperujących gospodarstwach,
  • Zużyty sprzęt i zapasy należy zdezynfekować przed użyciem,
  • Do ubierania się lepiej nie używać miodu osób trzecich,
  • Musisz tylko pracować w czystym szlafroku, myć ręce tak często, jak to możliwe i dezynfekować małe zapasy,
  • Ramki o strukturze plastra miodu są surowo zabronione do przenoszenia z uli z chorymi na zdrowe,
  • Produkty pszczelarskie muszą być chronione przed kradzieżą przez owady i umieszczone w miejscu całkowicie niedostępnym dla pszczół,
  • Po zimie rodziny należy przenosić tylko do wcześniej oczyszczonych i zdezynfekowanych uli.

Kiedy trzymasz pasiekę, zawsze powinieneś być przygotowany na to, że jedna lub kilka rodzin zachoruje. W takim przypadku lepiej zaopatrzyć się w dodatkowy ekstrakt miodu i używać go do pompowania miodu tylko z zainfekowanych uli. Jeśli nie możesz go kupić, możesz użyć jednego ekstraktora miodu, dokładnie dezynfekując go po każdym użyciu. Woda po dezynfekcji musi zostać wylana do studzienki i posypana warstwą ziemi. Miód uzyskany od osób chorych nie może być mieszany z produktami zdrowych owadów.

Uwaga: Rodziny, w których pojawiła się zgnilizna również dają miód. Ale można je jeść tylko z nadejściem zimy. Nie można go używać do karmienia owadów, chociaż taki miód nie jest niebezpieczny dla ludzi.

Jednym z ważnych etapów utrzymania zdrowia jest kwarantanna. Jeśli w pasiece wykryto zgniliznę lub akarapidozę, jest ona zamknięta, a rodziny i króliki nie mogą być transportowane ani sprzedawane. Zgodnie z przepisami weterynaryjnymi, taka kwarantanna zostaje zniesiona dopiero po roku, z zastrzeżeniem pełnego zwrotu.

W niektórych przypadkach, jeśli w pasiece wykryto zgniliznę, rodzina chorych zostaje przetransportowana do tymczasowego miejsca. Powinien znajdować się nie mniej niż 4 km od głównej pasieki. W nowym miejscu spędzajcie wszystkie zajęcia terapeutyczne. Czasami stosowana jest również procedura odwrotna: zdrowe rodziny są przewożone do tymczasowego miejsca, a chore owady pozostają w pasiece.

Dezynfekcja jest ważnym środkiem do zachowania zdrowia kolonii pszczół. Podczas tej procedury dezynfekowany jest cały sprzęt, inwentarz i całe terytorium pasieki.

Istnieje kilka rodzajów dezynfekcji:

  • Profilaktyka (zapobiegawcza) jest przeprowadzana w celu ochrony pasieki przed infekcją. Как правило, ее проводят весной, во время очистки ульев и гнезд.
  • Текущая дезинфекция проводится на пасеках, зараженных гнильцом. Ее делают ежедневно, до и после работы с насекомыми. Обрабатывается весь, даже самый мелкий, инвентарь, который касался или мог коснуться зараженных насекомых и гнезд.
  • Ostateczny (ogólny) wpływa na całe terytorium pasieki po wyeliminowaniu choroby lub jej izolowanej części, jeśli zdrowe rodziny były chronione przed chorymi.

W zależności od rodzaju sprzętu i materiału, z którego jest wykonany, stosuje się kilka metod dezynfekcji (rysunek 6):

  • Mechaniczne - czyszczenie, mycie i skrobanie zapasów. Należy jednak pamiętać, że zwykła woda nie jest w stanie zabić drobnoustrojów, więc dezynfekcja mechaniczna jest często stosowana w połączeniu z innymi rodzajami,
  • Fizyczne - zapasy są narażone na działanie wysokich temperatur,
  • Chemiczne - do czyszczenia używane są specjalne chemikalia.
Rysunek 6. Rodzaje dezynfekcji uli: 1 - mechaniczny (mycie), 2 - fizyczny (kalcynacja za pomocą palnika), 3 - palenie w ogniu

Kalcynacja jest uważana za najlepszą metodę fizycznej dezynfekcji: spalanie palnika z wcześniej oczyszczonego drewna lub metalowego sprzętu z ogniem. Jeśli nie ma lampy lutowniczej, możesz także spalić ule w regularnym ogniu. Aby to zrobić, wykop dziurę w ziemi do wielkości ula, rozpal w niej ogień, a gdy się wypali, trzymaj ula nad żarami (od dołu do góry).

Do chemicznej dezynfekcji użyj następujących narzędzi i rozwiązań (Rysunek 7):

  • Łój: powstaje z popiołu drzewnego (sosny, dębu, brzozy) i wody. Na 10 litrów płynu należy wziąć 2 kg popiołu i gotować, ciągle mieszając, przez dwie godziny. Mieszaninę należy poddać infuzji, po czym ją odfiltrować, a uzyskaną ciecz rozcieńcza się gorącą wodą w stosunku 1: 4. Aby zwiększyć działanie ługu, lepiej jest rozcieńczyć go wodą wapienną (2 litry świeżo gaszonego wapna na 10 litrów wody), osadzić i przefiltrować przez szmatkę. Ługę należy przygotować bezpośrednio przed użyciem, ponieważ narzędzie, które stało przez jakiś czas, nie ma pożądanych właściwości.
  • Bleach: możesz go kupić w aptece. Do dezynfekcji należy rozcieńczyć 50 g proszku w 1 litrze wody, używając tylko drewnianych przyborów. Otrzymaną mieszaninę można wykorzystać do mycia uli i inwentarza, a także do dezynfekcji gleby.
  • Formalin: stosowany jest głównie do dezynfekcji ramek o strukturze plastra miodu porażonych zgnilizną. Aby to zrobić, musisz zrobić drewniane pudełko bez szczelin, włożyć do niego ramki i wypełnić je roztworem (1 część 40% formaliny na 9 części wody) i szczelnie zamknąć. Po 8 godzinach ramy usuwa się, dokładnie oczyszcza i myje z pozostałości roztworu i zawiesza na świeżym powietrzu do wyschnięcia. Zamiast moczenia można po prostu traktować ramę nierozcieńczoną formaliną z butelki z rozpylaczem. Ponieważ formalina jest substancją toksyczną, która podrażnia błonę śluzową i może nawet powodować wymioty, konieczne jest stosowanie maski gazowej podczas pracy.
  • Chinosol służy do dezynfekcji sklepu i gniazdowania sushi w walce z europejską gnilą. W przypadku owadów odpowiedni jest tylko 2% roztwór quinosolu, który również wlewa się do pudełka, kładzie się tam na sushi i trzyma przez 10 minut. Następnie wysuszyć konieczne jest spłukanie resztek funduszy. Chinosol najlepiej przechowywać w naczyniu szklanym lub aluminiowym w ciemnym miejscu. Wtedy jego właściwości są przechowywane przez rok.
Rysunek 7. Podstawowe rozwiązania i substancje do dezynfekcji: 1 - ługowa i procedura jej przygotowania, 2 - bielący proszek, 3 - roztwór formaliny

Jako środek dezynfekujący można stosować soda lniana (na przykład do wrzenia kombinezonów), świeżo wygaszone wapno (do bielenia ścian w zimie) i dwutlenek siarki (używany do fumigacji zimowego i zapasowego grzebienia do zwalczania woskowej moli). Ręce i mały metalowy sprzęt można dezynfekować nierozcieńczonym skażonym alkoholem. Więcej użytecznych informacji na temat dezynfekcji uli i ramek - na wideo.

Choroby zakaźne

Rozprzestrzenianie się chorób tłumaczy się osobliwościami organizmu i żywotną aktywnością owadów. Praca wewnątrz ula (czyszczenie komórek grzebieni, karmienie potomstwa, przenoszenie miodu itp.) Odbywa się za pomocą pszczół przez usta. Dlatego jeśli jedna z komórek została zainfekowana drobnoustrojami chorobotwórczymi, na pewno wejdą one do organizmu. W przyszłości osoba dorosła może przenosić patogen do czerwia podczas karmienia. Figura 8 pokazuje schemat budowy ciała pszczoły.

Ponadto istnieją choroby zakaźne dorosłych, które mogą przedostać się do organizmu owada nie tylko przez usta, ale także przez drogi oddechowe.

Rysunek 8. Struktura ciała pszczoły

Złodzieje-pszczoły lub błąkające się pszczoły mogą przenosić chorobę z jednej rodziny na drugą. Pszczelarz sam może wykonywać podobną funkcję, jeśli często przestawia ramę z pokarmem lub czerwi z jednego ula na inny. Ponadto choroby mogą rozprzestrzeniać się między pasiekami, głównie podczas zakupu zużytych uli lub produktów pielęgnacyjnych.

Główną chorobą zakaźną potomstwa jest zgnilizna. Charakteryzuje się stopniowym przekształcaniem martwych larw w zgniłą masę, która zapycha plaster miodu i powoduje infekcję całego ula. Zaraza może być kilku typów:

Europejski i amerykański. Pierwszy dotyczy głównie otwartego potomstwa, a amerykańskiego - drukowanego. Kiedy pojawia się amerykański bandyta, czapki z celi są pochylone do środka, a na nich pojawiają się poszarpane dziury. W miejscu uszkodzenia tworzy lepką, lepką masę, a martwa larwa nabiera brązowego koloru (ryc. 9).

Ryc. 9. Amerykański pomiot brodaczy

Europejski gnilec często pojawia się wiosną lub wczesnym latem i nie można określić jego obecności w stanie plastra miodu (Rysunek 10). Odkrzydla dotyka larwy otwarte, choroba może być zdiagnozowane przez ich zachowanie: stale losowo poruszają się i umierają w różnych pozycjach. Cechą charakterystyczną europejskiego gnilca jest ostry nieprzyjemny zapach (kwaśna pasta lub ocet). Na początkowym etapie choroba jest trudna do zauważenia, ponieważ larwy giną w różnych miejscach plastra miodu, owady oczyszczają je, a macica ponownie składa jaja na dotkniętych obszarach. W rezultacie powstaje pstrokate, a nie ciągłe potomstwo, które jest głównym objawem choroby rodzinnej.

Uwaga: Aby określić rodzaj choroby, należy wysłać część uszkodzonego plastra miodu do laboratorium. W tym samym czasie nie można go zapakować w papier, ale należy go transportować w drewnianych skrzynkach, aby plaster plastra nie był pokryty pleśnią.

Ciekawe, że dystrybutorzy zgnilca to dorośli, którzy sami nie są podatni na tę chorobę. Usuwając komórki z martwych larw, patogeny drobnoustrojów dostają się do ust pszczół, a następnie do zdrowych larw podczas karmienia.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, musisz przestrzegać pewnych zasad.:

  • Kupuj nowe osobniki tylko w zdrowych i sprawdzonych gospodarstwach,
  • Cały używany sprzęt zakupiony dla pasieki powinien być dokładnie wyczyszczony i zdezynfekowany.
  • Owady nie mogą być karmione miodem pochodzącym od osób trzecich, ponieważ może to prowadzić do infekcji,
  • Pracuj tylko w czystych ubraniach, dokładnie myj ręce i dezynfekuj wszystkie małe zapasy,
  • Nie zmieniaj rozmieszczenia plastra miodu z zainfekowanych pokrzyw na zdrowe,
  • Trzymaj wszystkie produkty pszczelarskie w miejscu niedostępnym dla owadów,
  • Każdy ula musi być starannie izolowany, a rodziny pszczół powinny mieć wystarczającą ilość paszy.
Rycina 10. Europejski gnój brwi

Aby wyleczyć rodziny zakażone europejską zgnilizną, musisz wydestylować pszczoły i użyć specjalnego leku norsulfazolnatrium. Równolegle należy poprawić warunki przechowywania i karmienia owadów. Lek nie zabija zgnilizny, ale spowalnia proces ich rozmnażania. Poprawione warunki zwiększają odporność owadów i czynią je bardziej odpornymi na choroby. Jednak przy silnej infekcji, gdy zgnilizna rozprzestrzeniła się na wiele komórek, jedna aplikacja może być niewielka. W takim przypadku rodzina musi zostać przeniesiona do nowego, czystego ula, zmienić królowie i poddać się kuracji.

Aby zwalczyć amerykański gnój, używają tylko metody zaciągu, uzupełniając ją wymianą macicy i opatrunkiem z syropu medycznego.

Inne choroby zakaźne z czerwiu obejmują (Rysunek 11):

  • Wory jest chorobą dorosłych larw, które z reguły giną w zamkniętych komórkach. Możliwe jest określenie choroby za pomocą perforowanych kapsli komórkowych. Mesh patogena jest wirusem filtrującym, który wnika do ula z zanieczyszczoną paszą. Z reguły choroba rozprzestrzenia się na wiosnę lub na początku lata, kiedy wciąż występuje mróz. Czynnikiem prowokującym może być niezadowalające karmienie. Martwe larwy przypominają gondolę w kształcie i wyglądają jak worek z płynem w środku. W celu zapobiegania należy dobrze rozgrzać ul, aby karmić pszczoły paszą wysokiej jakości. W celu leczenia macicę umieszcza się w komórce na kilka dni i karmi syropem cukrowym bez dodatku leków. Kwarantanna jest obowiązkowo nałożona na pasiekę.
  • Wapienne szczuryZ reguły rozprzestrzenia się na larwy dronów, a znacznie rzadziej wpływa na larwy samic i pracujących osób. Czynnik sprawczy to grzyb, który może pozostać żywy przez 10 lat. Uszkodzone larwy wysychają i zostają pokryte pleśnią. Zasadą jest, że czerwianie wapienne nie wymaga specjalnego traktowania, ponieważ nie rozprzestrzenia się i jest samouzdrawiające przez rodzinę. Aby przyspieszyć powrót do zdrowia, rodzina jest karmiona syropem cukrowym, a wraz z silnym rozprzestrzenianiem się choroby - są destylowane do nowych uli.
  • Kamienny wyląg może wpływać nie tylko na poczwarki i larwy, ale także na dorosłych. Czynnik sprawczy kamiennych czerwia jest szeroko rozpowszechniony w naturze i wchodzi do ula z nektarem i pyłkiem. Choroba może być określona przez charakterystyczną żółtą lub zieloną formę pokrywającą plastry miodu i zwłoki martwych pszczół. Czynnikiem wywołującym rozwój choroby jest zwiększona wilgotność w uli lub drogach zimowych. Z reguły owady są leczone same, ale należy uważać, aby ule znajdowały się w suchym miejscu. Dotknięte komórki są usuwane z ula, aw poważnych przypadkach cała rodzina zostaje przeniesiona do nowej lokalizacji.
Rycina 11. Choroby czerwiu (od lewej do prawej): saccular, wapienne i kamienne

Ważne jest, aby podczas pracy z chorymi rodzinami, szczególnie przy wykryciu kamiennego potomstwa, konieczne jest pokrycie dróg oddechowych, ponieważ grzyb jest czynnikiem wywołującym uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, nosa lub nawet rogówki oka ludzkiego.

Lista chorób zakaźnych dorosłych pszczół jest bardziej rozległa i obejmuje następujące choroby:

Jest to niebezpieczna choroba, która może doprowadzić do śmierci całej rodziny, a jeśli dystrybucja musiała być zimą, to cała pasieka. Ponadto choroba Nosema znacznie zmniejsza produktywność owadów (ryc. 12).

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest pasożyt, który może istnieć jedynie na błonie śluzowej pokrywającej jelita żywej pszczoły. Poza tym środowiskiem pasożyt istnieje tylko w postaci zarodników. Zakażenie następuje poprzez spożywanie skażonej żywności. Kiedy wchodzi do jelita, zarodnik pęka, a pasożyt przenika przez błonę śluzową jelit i zaczyna się namnażać. Chore osobniki, podczas gdy w ulu, wypróżniają się i infekują resztę rodziny.

Uwaga: Pod wpływem światła słonecznego zarodniki umierają w ciągu jednego dnia. Szczególnym zagrożeniem jest infekcja macicy, ponieważ defekuje ona tylko w ulu. Ogromny błąd w infekcji leży u samego pszczelarza, ponieważ nieprzestrzeganie norm higienicznych prowadzi do szybkiego rozprzestrzeniania się choroby. Chore pszczoły szybko słabną, padają na bok i umierają.

Aby zwalczyć chorobę, przede wszystkim należy zapewnić rodzinom normalne warunki zimowania. Nie powinno być wilgotne i zimne, a do karmienia należy używać wyłącznie paszy o wysokiej jakości. Dodatkowo, musisz dodatkowo zaizolować gniazda jesienią i wiosną, a także wybrać królowe tylko z najzdrowszych i najbardziej produktywnych rodzin. W zimie trzeba wysłać więcej młodych pszczół niż stare.

Rysunek 12. Objawy Nosemy w rodzinie

Pacjenci z rodziną Nozematoz są przenoszeni do innych uli, a plastry i cały ich ekwipunek są dezynfekowane roztworem ługu. Jeśli rodzina jest bardzo słaba, powinna zostać wzmocniona zdrowym czerwem lub zmienić macicę.

Czynnikiem powodującym chorobę jest kleszcz, który żyje i mnoży się w przedniej tchawicy (Ryc. 13). Pasożyt nie tylko zatyka drogi oddechowe, ale także odżywia się sokami owadów, co stopniowo prowadzi do wyczerpania i śmierci owada. Infekcja zachodzi od jednej osoby do drugiej, ponieważ pasożyt po prostu wkrada się w nową osobę. W tym samym czasie, czerwi, miodu i ula nie są zainfekowane. W jednej pasiece rozprzestrzenianie się kleszczy jest sprowokowane przez rojenie się, a między gospodarstwami - przez niekontrolowaną sprzedaż pszczół i pszczół królowej.

Kleszcz mnoży się, gdy ule są mokre, a ul można znaleźć na bagnistych i wilgotnych nizinach.

Uwaga: Aby stwierdzić obecność akarapidozy, martwe pszczoły powinny zostać przesłane do analizy, a gdy diagnoza zostanie potwierdzona, kwarantanna zostaje nałożona na pasiekę. Leczenie jest poddawane nie tylko zarażonej rodzinie, ale także wszystkim rodzinom w pasiece.

W celu zwalczania akarapidozy stosuje się parę nitrobenzenu. Ciecz jest nakładana na ramę, przykryta ściereczką i umieszczana nad gniazdem, ściśle zamykając ul. Co cztery dni rama musi zostać ponownie zwilżona. Czas trwania leczenia wynosi trzy tygodnie. Ważne jest, aby nie stosować więcej niż 80 kropli płynu do leczenia, ponieważ zwiększona dawka może zabić czerw.

Rycina 13. Choroby zakaźne dorosłych: a - akarapidoza, b - gorączka paratyfuzowa, c - pszczoły dotknięte specjalną posocznicą

Salicylan metylu i salicylan etylu są mniej niebezpieczne i szkodliwe dla ludzi i pszczół, które są również stosowane do tkanin wełnianych i układane na ramkach z plastra miodu.

Choroba atakuje malpighiańskie naczynia dorosłych. Czynnikiem sprawczym tej choroby jest torbiel ameby, która dostaje się do organizmu wraz z pożywieniem i wodą. Ameby rozmnażają się szybko, zatykają naczynia krwionośne i wyczerpują osobę. Kiedy reprodukcja ameby osiąga takie granice, że nie mają już wystarczającej ilości składników odżywczych organizmu przewoźnika, znowu zamieniają się w cysty i są wydalane z kałem, infekując wszystko dookoła.

Środki profilaktyczne i lecznicze całkowicie pokrywają się z Nosema.

Spowodowane jest przez bakterie, które przebywają w zbiornikach stojących i wchodzą do ula z dostarczoną wodą. Jeśli rodzina jest silna, infekcja nie nastąpi, ale w słabych rodzinach wzrost choroby obserwuje się późną zimą i wiosną. Zainfekowane osoby szybko słabną i umierają. Aby poradzić sobie z tą chorobą, zakażoną rodzinę należy karmić syropem cukrowym Novarsenolem. Aby zapobiegać, trzeba utrzymywać rodziny w cieple iw pełni je karmić.

Choroba powoduje ogólne zakażenie krwi i jest wywoływana przez pałeczki, które dostają się do organizmu przez układ oddechowy. Niebezpieczeństwo tej choroby polega na tym, że śmierć dorosłych rozpoczyna się w ciągu kilku godzin od pojawienia się pierwszych objawów. Na początkowym etapie owady spowalniają ich ruchy, a później stają się odrętwiałe i umierają. Posocznica może wystąpić o każdej porze roku, ale wilgoć i zimno są czynnikami prowokującymi. Aby zapobiec zanieczyszczeniu, ul należy umieścić w suchych miejscach, a pojemnik z czystą wodą powinien być regularnie włożony do środka.

Choroba jest spowodowana przez larwy pstrokatych i zwykłych koszulek (chrząszcz, który nie lata i sam w sobie nie szkodzi pszczołom). Larwy wspinają się między segmentami brzucha i powodują niepokój owadów. Larwy żywią się hemolimfią i stopniowo wyczerpują ciało. Po śmierci pszczoły larwy pełzają do nowej osoby. Do leczenia za pomocą konwencjonalnego naftalenu lub fumigacji uli dymem tytoniowym.

Wszy pszczołowe nazywa się braula. Uszczupla ciało pracujących pszczół i królowych, zmniejszając produktywność i produkcję jaj. Aby wyeliminować chorobę, musisz wylać małą ilość naftalenu na papier i umieścić arkusz w ulu. Zapach naftalenu jest szkodliwy dla wszy i rozpada się na dnie ula. Papier musi zostać usunięty i spalony, a procedura powtarza się po 10 dniach. Możesz także użyć fumigacji z dymem tytoniowym, który powoduje śmierć wszy.

Są to choroby wywoływane przez larwy much (cenotaine i garbus). Larwy tych owadów penetrują chitynowy szkielet pszczoły i niszczą jej mięśnie. Muchy bardzo szybko się rozmnażają i powodują masową śmierć pszczół. W takim przypadku wszystkie rodziny w pasiece mogą zostać zniszczone.

Proszek DDT służy do zabijania much. Larwy muchowych garbusów przenikają do larw pszczół i niszczą je. Następnie larwa muchy zamienia się w poczwarkę, a następnie w dorosłego człowieka, a proces się powtarza. Niestety, nie opracowano żadnego leczenia tego pasożyta, więc jedyną metodą ochrony jest dokładne oczyszczenie uli i niszczenie śmieci.

Choroby niezakaźne

Choroby pszczół lęgowych dzielą się na zakaźne i niezakaźne. Te ostatnie obejmują (rysunek 14):

Wiosną, kiedy macica zaczyna składać jajka po zimie, niektóre z nich mogą umrzeć z powodu wiosennych przymrozków. Dzieje się tak, jeśli pszczoły nie obejmują skrajnych ramek i ich dolnych części. Początkujący pszczelarze często mylą się z bezpańską rasą. Ale te choroby mają znaczną różnicę: gdy tkwią w grzebieniach, to są martwe larwy o stałych odcinkach, podczas gdy zgniłe są rozproszone w ramie, a martwe larwy nie gniją i tylko nieznacznie zmieniają kolor (najpierw jest szara, potem brązowa i czarna ).

Рисунок 14. Незаразные болезни расплода: 1 - застуженный расплод, 2 - замерший расплод в сотах, 3 - личинки замершего расплода

Для профилактики застуживания расплода весной пчел лучше содержать в тесных ульях, хорошо утеплять гнезда и снабжать насекомых качественными кормами в достаточном количестве.

Болезнь провоцирует гибель куколок и личинок на разных стадиях развития. Co do zasady podobną patologię obserwuje się u słabych rodzin i karmiących rodzinę pokarmem niskiej jakości. W przypadku stwierdzenia objawów zamrożonego czerwiu macicę należy wymienić w rodzinie, a warunki żywienia i utrzymania pszczół należy poprawić.

Podobnie jak w przypadku potomstwa, choroby dorosłych podzielono na choroby zakaźne i niezakaźne. Choroby niezakaźne obejmują (Ryc. 15):

Pojawia się tylko podczas zimowania, gdy odbyt owadów przelewa się z kałem. Głównym niebezpieczeństwem tej choroby jest to, że pszczoły zaczynają glebę gniazdować, co narusza warunki pobytu w zimie.

Fizjologicznie, pszczoły nie wypróżniają się w zimie, ale gromadzą resztki jedzenia w jelicie aż do wiosny. Jeśli do karmienia stosuje się produkty wysokiej jakości, jelita nie są przeciążone, a biegunka się nie pojawia.

Ryc. 15. Choroby niezakaźne dorosłych pszczół: 1 - biegunka, 2 i 3 - objawy zatrucia

Biegunka może być spowodowana karmieniem miodu spadziowego dużymi ilościami niestrawnych substancji, spożywaniem cukru z cukrem pozostałego w grzebieniu i karmieniem płynnym miodem, który może fermentować i powodować frustrację. Ponadto, biegunka może wywołać wczesny początek zimnej pogody jesienią, kiedy pszczoły po prostu nie mają czasu, aby wykonać ostatni lot i wypróżnić się przed zimą. Ponadto, biegunka powoduje zaburzenia w warunkach zimowania: nagłe zmiany temperatury, śmierć macicy, pojawienie się gryzoni lub innych szkodników w ulu.

Choroba ta jest możliwa, jeśli dorosłe i larwy spożywają pyłek i nektar trujących roślin, a także zbierają nektar z roślin traktowanych toksycznymi chemikaliami. Istnieje kilka rodzajów zatruć:

  • Choroba majowa (zatrucie pyłkiem) wpływa na pszczoły pielęgniarskie. Zwykle występuje na wiosnę, gdy owady mogą odżywiać się pyłkami roślin trujących. Ostre chłodzenie prowokuje, ale wraz z nadejściem stabilnego ciepła choroba mija. Bardzo łatwo odróżnić chorobę May: pszczoły są niespokojne, biegną poza ul, a ich brzuszek puchnie. Jeśli nie podejmie się środków, owady mogą umrzeć. Aby wyeliminować chorobę, należy umieścić czystą wodę w ulu, nakarmić pszczoły płynnym syropem cukrowym i usunąć zainfekowane plastry miodu z uli.
  • Zatrucie nektarem (nektryczna toksyna) występuje latem u pszczół-zbieraczy, którzy mogą zbierać pyłek i nektar z trujących roślin. Z reguły objawy choroby ustają wraz z początkiem łapówki, dlatego aby zapobiegać, należy zapewnić owadom ciągłe łapówki. A gdy pojawiają się charakterystyczne objawy zatrucia, użyj ciekłego syropu cukrowego jako karmy.
  • Zatrucie miodem miodnym (toksyna spadzi) może rozpocząć się latem i zimą. Z reguły pszczoły umierają poza ulem (latem), ale martwe osobniki również można znaleźć w środku. Zimą pademia powoduje biegunkę owadów. Aby zapobiec zatruciu, usuń wszystkie ramki spadzi z gniazd.
  • Zatrucie truciznami chemicznymi (chemiczna toksyna) niekorzystnie wpływa na żywotną aktywność pszczelarzy-zbieraczy, a czasem na larwy karmione pyłkiem zebranym z zatrutych roślin. W tym przypadku rodzina jest znacznie osłabiona, a owady giną masowo. W celu profilaktyki pszczoły muszą być transportowane co najmniej 5 km od zatrutego obszaru, a jeśli nie jest to możliwe, rodzina zostanie przeniesiona do domu zimowego przez co najmniej tydzień. Jeśli zatrucie już się rozpoczęło, usuwa się plastry miodu z toksycznym pyłkiem, a rodzina karmi się syropem cukrowym.

Choroby inwazyjne

Owady i ptaki, które szkodzą samym pszczołom i kradną produkty pszczele, mogą całkowicie zniszczyć pasiekę. Na przykład ptaki są uważane za jeden z najczęstszych wrogów pszczół: złoty żołna, dzierzba i żołna. Jedzą pszczoły iw krótkim czasie mogą zniszczyć całą rodzinę. Aby temu zapobiec, należy odstraszyć ptaki lub po prostu zniszczyć ich gniazda (ryc. 16).

Rysunek 16. Ptaki-wrogowie pszczół: 1 - złoty żołna, 2 - dzierzba, 3 - żołna

Wśród owadów głównym wrogiem pszczół jest filantrop lub wilk pszczeli (Ryc. 17). Jest to osa, której długość może osiągnąć 1,5 cm, a kolor owada jest jasnożółty. Kobieca filantropka zabija pszczoły w locie, odżywia się miodem wyciśniętym z wola, a samo ciało pszczoły używa go do karmienia larw.

Filantropowie zakładają gniazda w ziemi, dlatego aby je kontrolować, konieczne jest wykrycie gniazd w czasie i potraktowanie ich proszkiem DDT. Tusze pszczeli są używane do karmienia larw i szerszeni (duże osy, do 3 cm długości). Szerszenia mogą przeniknąć do uli, polując na miód.

Możesz zniszczyć szerszenie za pomocą specjalnych pułapek: wiszące butelki, jedna trzecia wypełniona octem. Zapach octu przyciąga owady i po prostu umierają w cieczy.

Szkodniki pszczół, jest ich wiele. Niektóre z nich niszczą budynki woskowe.i (Figura 18):

  • Woskowa ćma składa larwy w ulu. Gąsienice wykluwają się z nich, co szybko niszczy plastry miodu. Pszczoły nie radzą sobie same z molami, więc pszczelarz musi monitorować czystość ula i czyścić larwy na czas. Ponadto surowce woskowe nie mogą być przechowywane przez długi czas bez przetwarzania. Jeśli gąsienice już się pojawiły, możesz po prostu wyrzucić je z ula, lekko uderzając w plaster miodu. W celu zapobiegania można okresowo przeprowadzać fumigację za pomocą siarki.
  • Myszy w lecie nie mogą zaszkodzić kolonii pszczół, ale zimą trafiają do środka i niszczą plaster miodu i zasoby żywności. Aby walczyć z myszami, musisz wyłożyć trujące przynęty i pułapki na myszy.
Ryc. 17. Wrogowie pszczół: 1 - filantrop, 2 - szerszeń

Są też szkodniki, złodzieje miodu. Należą do nich mrówki leśne, które atakują pszczoły i odbierają miód od nich, dlatego też, wykrywając hałdy mrówek w pasiece, muszą zostać zniszczone i posypać ziemię superfosfatem. Motyl "martwa głowa", wnikając w ula, pije dużo miodu, więc koralik powinien być zakratowany.

Osobno występują szkodniki perga (Ryc. 18). Na przykład myce dostawca spożywa tylko ten produkt, a nie tylko w magazynach, ale także w uli o słabych rodzinach. Środkiem do unieszkodliwiania jest gaśnicza siarka do palenia.

Rysunek 18. Moth woskowy i motyl martwy z larwą

Mąka i domowe roztocza mnożą się i zanieczyszczają, co sprawia, że ​​nie nadaje się do użytku domowego. Szynka kozheed składa się z larw o strukturze plastra miodu, które jedzą pergę. Aby zniszczyć te szkodniki, należy poddać fumigacji siarkę. Poniższy film wideo zawiera wiele przydatnych informacji na temat chorób i szkodników pszczół.

Przygotowanie do pszczół Apimaks

Apimax można nazwać uniwersalnym lekiem, ponieważ jest on stosowany w leczeniu i zapobieganiu wielu chorobom pszczół. W rzeczywistości jest to dodatek paszowy w postaci balsamu, który jest stosowany jako profilaktyczny przeciwko kleszczom, nosa i grzybom.

Apimax zazwyczaj rozcieńcza się syropem cukrowym (w równych proporcjach) i karmi pszczołami przez puste plastry miodu lub specjalne karmniki.

Ecopol: lek na pszczoły

Ecopol jest jednym z najbardziej skutecznych środków na warrozę. Lek jest produkowany w postaci specjalnych płytek, które są przymocowane do wewnętrznej przestrzeni ula i zagnieżdżonych ramek. Rośliny o wysokiej zawartości olejków eterycznych (tymianek, piołun, kolendra, mięta pieprzowa), które są częścią preparatu, nie tylko skutecznie zwalczają kleszcze, ale także zapobiegają ich występowaniu w przyszłości.

Rysunek 19. Najpopularniejszy lek na pszczoły.

Główną zaletą Ecopolu w porównaniu z innymi lekami przeciw kleszczom jest to, że jest to absolutnie organiczna substancja, która nie powoduje śmierci owadów.

Drug Lozeval

Lozeval jest lekiem o szerokim spektrum działania, który działa przeciwwirusowo i stymuluje układ odpornościowy. Może być stosowany do leczenia zakażonych pszczół lub do umieszczenia w ulu, aby zapobiec wirusowi.

Po dostaniu się leków do komórek ciała pszczelego uruchamia się efekt antywirusowy. Z reguły narzędzie jest używane przez natryskiwanie ścian ula i grzebieni. W przyszłości procedura powtarza się trzy razy w odstępie dwóch dni. W tym okresie możesz całkowicie zniszczyć czynnik wywołujący infekcję wirusową.

Cechy niezakaźnych chorób pszczół

  1. Pszczelarstwo nie może w pełni istnieć, jeśli nie stosujesz się do wszystkich zasad dotyczących zapewniania normalnych warunków życia owadom - do prawidłowego żywienia i utrzymania oraz rozmnażania się w odpowiednim czasie. Z tego powodu powstają choroby niezakaźne.
  2. Pszczoły nie mogą w pełni istnieć, jeśli nie są karmione miodem, pergą, nie dają wody.
  3. Trzeba pamiętać, że wiosna to okres aktywnego rozwoju potomstwa, więc potrzebujesz jak najwięcej płynów. Kiedy miód przychodzi do zbioru, woda nie jest już potrzebna, ponieważ jest zawarta w nektarze kwiatowym. Jeśli nie ma wystarczającej ilości wody, pojawia się choroba.
  4. Zimne gniazda prowadzą do chorób niezakaźnych.
  5. W tym przypadku bardzo ważna jest diagnoza chorób pszczół, dzięki której można rozróżnić choroby niezakaźne i zakaźne pszczół.

Toksyna pyłkowa

Choroba ta występuje, gdy owad podczas zbierania pyłku jest przez nią zatruty, najczęściej zdarza się to po zapyleniu przez owada akonitu, wysokiego torfowiska, dzikiego rozmarynu, ciemiernika, żywią się pyłkiem w celu pełnego rozwoju potomstwa, energii, której potrzebują do budowy plastra miodu. .

Tabela "Charakterystyka przebiegu i leczenie toksykozy pyłkowej" przedstawia objawy, które są charakterystyczne dla niego, metody leczenia i zapobiegania chorobie.

Tabela "Charakterystyka przebiegu i leczenie toksykozy pyłkowej"

  1. Pszczoły stają się niespokojne.
  2. Brzuch zgęstnieje.
  3. Owady cierpią na skurcze.
  4. Nie umiera w ulu.

Zatrucie nektarem

Nekroza występuje przy nektarze z trującej rośliny. Niebezpieczne dla pszczół są takie rośliny jak: szafran, tytoń, tulipan, chaber, wilczomlecz, wilcze jagody, miotła, ledum itp. Owady są zatrute, ponieważ te rośliny zawierają olejki eteryczne, alkaloidy i andrometoksynę. Taki miód może nawet doprowadzić do zatrucia osoby. Po wkroczeniu toksyny do obszaru jelitowego, zaczyna ona wchłaniać się przez hemolimfę, z tego powodu zatrucie jest ostre, owad ma stan pijany. Jeśli niewielka ilość takiego nektaru zostanie zebrana, pszczoła może odzyskać po pewnym czasie. Tabela "Znaki i metody postępowania z toksyką nektaru" została opisana bardziej szczegółowo.

Tabela "Oznaki i metody postępowania z toksyką nektarową"

  • Owady zaczynają pełzać wokół ula lub tam umierać,
  • Początkowo owad jest nadmiernie podekscytowany, a wręcz przeciwnie, traci swoją siłę,
  • Ciało i kończyny poruszają się słabo,
  • Po rozbiórce widać, że odbyt zawiera toksyczną jasnożółtą ciecz,
  • Symptomatologia zależy od rodzaju rośliny, na przykład, po rozgorączkowanych insektach, a następnie masowej śmierci. Kiedy zatruwają eukaliptusy, nie mogą latać.
  • Konieczne jest pozbycie się zatrutego miodu,
  • Ranne owady muszą być karmione syropem cukrowym,
  • Pszczelarstwo powinno zapewnić, że w pobliżu nie ma żadnych trujących roślin, jeśli konieczne jest zasianie roślin miodnych.

Chemiczna toksyna

Występuje, gdy rodzina pszczół zostaje zatruta pokarmem, który pszczelarze używają do celów leczniczych. Z tego względu dorosłe pszczoły żyją znacznie mniej. Takie leki jak biomotyna, tetracyklina, streptomycyna, fumagilina są niebezpieczne dla owadów, początkowo nie jedzą, a następnie mogą umrzeć z wyczerpania. W takim przypadku bardzo ważne jest, aby stosować lek wyłącznie po zaleceniach lekarskich, w żadnym przypadku nie należy przekraczać dawki.

Dystrofia pokarmowa lub poszczenie

Jest zaburzeniem procesu metabolicznego, ponieważ nie ma wystarczającej ilości pożywienia, nie zawiera wystarczającej ilości składników odżywczych. To prowadzi do śmierci owadów i ich potomstwa. W tym przypadku trzeba zwrócić uwagę na młode owady, które są małe, mają również skrzydła i nierozwinięty brzuch do końca. Z takiego wylęgu natychmiast się pozbyć, wyrzuć go z gniazda. Przydzielanie białka, dystrofia węglowodanów.

Pszczelarstwo musi podjąć wszelkie środki zapobiegawcze, które można znaleźć w tabeli "Przyczyny i zapobieganie dystrofii pokarmowej".

Tabela "Przyczyny i zapobieganie dystrofii pokarmowej"

  • Wymarcie wylęgu zostaje sprowokowane:
  • Ciężka hipotermia
  • Wady genetyczne macicy, gdy rodziciel rodzi się zamrożony,
  • Jeśli pszczoły go nie obchodzą,
  • W przypadku przegrzania rodziny pszczół.

Zatem choroby niezakaźne i ich leczenie zależy od zasad higienicznych, przestrzegania schematu żywienia i opieki nad koloniami pszczół. Zapobieganie chorobom pszczół jest bardzo ważne, aby uratować pasiekę.

Gotowanie na parze pszczół

Występuje, gdy owady są narażone na działanie wysokich temperatur, wysokiej wilgotności, a pszczoły zachowują się podekscytowane. Dzieje się tak, gdy ule są słabo wentylowane, pszczoły są transportowane w polietylenie, komorze cieplnej. Prawie cała rodzina może umrzeć, cierpi na niedobór tlenu. W tabeli można zapoznać się z objawami i profilaktyką tej choroby.

Tabela "charakterystyczne gotowanie na parze"

  • owady są bardzo podekscytowane, nie mają wystarczającej ilości powietrza, są w panice,
  • gniazdo ma wysoką temperaturę i wilgotność
  • wosk mięknie, staje się delikatny,
  • plastry miodu mogą się zerwać, najpierw z czerwiami, miód, potem inne,
  • owady najpierw się zamoczą, potem stają się czarne i umierają, miód i wysoka wilgotność blokują ich spirale,
  • owady robią dużo hałasu.
  • ? ważne jest, aby natychmiast otworzyć i uwolnić pszczoły,
  • zepsute plastry miodu, martwe owady, miód, który wylał się, należy usunąć,
  • transport musi być bezpieczny.
  • zapewnić przestronne miejsce do ochrony ula przed słońcem.

Zniknąć toksykoza

Choroba występuje z uwagi na to, że owady żywią się padem lub miodem gatunków padev. W tym przypadku pszczoły mają problemy z układem pokarmowym, jelitami, więc nie przeżywają i nie umierają. Latem, z powodu choroby, larwy, pracowite pszczoły mogą umrzeć, zima jest niebezpieczna dla całej rodziny. Toksyczny jest poduszka z wierzby i dębu. Aby chronić się przed tą chorobą, musisz sprawdzić miód, jeśli nie zawiera spadzi, bardzo ważne jest, aby pozbyć się tego produktu na czas. Jeśli nie ma roślin, które można by przekupić w określonym czasie, musisz je posadzić.

Należy pamiętać, że choroby i szkodniki pszczół mogą znacznie zaszkodzić pasiece, zniszczyć ją w znacznych ilościach.

Aspergilloza

Jest to zakaźna choroba grzybicza, która dotyka pracujących przedstawicieli i lęgi. Larwy pokryte są odrobiną brązowo-zieloną lub czarną. Uczulenia mogą stwardnieć. Po śmierci owadów zauważalny jest wzrost grzyba w okolicy szyi.

Jest to typowe dla dorosłych, w tym samym czasie owad traci siłę, porusza się wolno, potem może spaść i zacząć drżeć skrzydłami, po paraliżu pszczół, umiera. Małe pszczoły cierpią na ciężką biegunkę.

Wirusowy paraliż

Choroba, która wpływa na układ nerwowy owadów, a wszystkie narządy są sparaliżowane. Możesz zarażać je poprzez pergę, karmiące pszczoły. Może mieć postać przewlekłą i ostrą. Kolonie pszczół stopniowo wymierają, niektóre pozostają żywe, ale są słabe i ponownie zagrożone paraliżem. Dlatego ważne jest, aby natychmiast pozbyć się gniazda, w którym pszczoły są chore, nie można używać tych samych komórek dla różnych rodzin. Martwe owady powinny być spalone, w celach profilaktycznych tej niebezpiecznej choroby., konieczne jest karmienie pszczół syropem cukrowym również do leczenia tetracykliną i biomityną.

Posocznica

Wpływa na ciężko pracujące pszczoły i jest przyczyną ich śmierci. W takim przypadku owad najpierw zachowuje się nieodpowiednio, silnie podekscytowany, a następnie nie może się całkowicie poruszyć. Martwa pszczoła może rozproszyć się na małe kawałki.

Szczegółowy opis przyczyn, objawów i metod leczenia można znaleźć w tabeli "Charakterystyka sepsy".

Tabela "Charakterystyka posocznicy"

Axospherosis

Choroba spowodowana przez Ascofer grzybówa, wpływa na larwy dronów i pszczoły w wieku 4-5 dni.

Z chorobą pojawiły się zmumifikowane zwłoki potomkówWyglądają jak fragmenty kredy lub limonki. Dojrzałe owady nie są zarażone tą chorobą, ale są jej nosicielami.

Do leczenia stosuje się leki, a także karmienie syropem z dodatkiem 10 ml 5% jodu na litr płynu.

Środki zapobiegawcze:

  • trzymaj ul słońce,
  • posprzątać dotknięte komórki,
  • nie dawaj pobrano miód,
  • prowadzić dezynfekcja 10% nadtlenkiem wodoru i kwas mrówkowy,
  • spalić stopione plastry miodu i mor.

Aspirgele

Choroby zakaźne larw i dojrzałych pszczółco prowadzi do wysychania i śmierci. Grzyb tej choroby jest wprowadzany do ula przez pszczoły z pyłkiem.

Po porażce wirusa, utracone potomstwo kurczy się i twardnieje. Kolor zanika i zmienia się na żółty, pokryty czarno-białym nalotem. Początkowo owady są podekscytowane, potem tracą siłę, a brzuch twardnieje.

W leczeniu za pomocą narkotyków, usuń całe morze i poddaj ula działaniu 10% nadtlenku wodoru i 0,5% kwasu borowego. Pszczoły dają przynętę.

Do profilaktyki насекомых содержат в сухих ульях, обеспеченных достаточным кормом. Землю под ульями перекапывают с известью, обрабатывая 4% раствором формальдегида. Все роботы проводятся вечером, в спокойную погоду.

Серьезное заражение пчелиных семей рядом бактерий. Одна из которых — альвея. Заболевание передается от заразившихся пчел к здоровым.

При поражении микробами, в первую очередь страдает желудок. Można to zidentyfikować, zwracając uwagę na ekskrementy pszczoły. Są zrobione z cuchnącego i półpłynnego.

Zakażenie pszczół bakteriami

Chore pszczoły są karmione specjalną medyczną żywnością.. Wymaga to wodnej kompozycji zawierającej 100 tysięcy jednostek biomyny lub 0,2 g chloramfenikolu. Konieczne jest połączenie 40-50 ml roztworu z litrem ogrzewanego syropu. Pokarm podawaj 3-4 razy dziennie. Po 5 dniach powinieneś zrobić sobie przerwę.

Do profilaktyki Przetwarzam ul z 10% nadtlenkiem wodoru i kwasem borowym. Cała zaraza i obrane ramy płoną.

Septicimia

Zakaźna choroba atakująca dojrzałe pszczoły. Infekcja rozprzestrzenia się w ciągu kilku godzin., co prowadzi do śmierci owadów.

Zainfekowane pszczoły są najpierw podekscytowane, a następnie usychają, poruszają się powoli, a następnie zamrażają. Kiedy pszczoła jest ściśnięta, kruszy się.

Septicimia

Leczenie septycymii pszczoły przenosi się do leczonych suchych uli, usuwa się ramki z niedrukowanym miodem. Pudełka są izolowane. Pszczoły karmione są 1: 1 syropem leczniczym cukru i wody.

Przed rozpoczęciem sezonu ule muszą być traktowane kwasem mrówkowym i nadtlenkiem wodoru.

Europejski gnój

Choroba zakaźna z czerwiu otwartego i drukowanego. Źródłem choroby są już zainfekowane pszczoły. Po infekcji owady stają się letargiczne, a następnie umierają.

Leczenie produkować, łącząc się z destylacją rodzin. Do jedzenia użyj sorbetu zmieszanego z różnymi antybiotykami, 2-3 razy dziennie.

Zainfekowane komórki są usuwane, a ul dezynfekowany.

Choroby zakaźne i metody leczenia

Choroby zakaźne są przesyłane przez transfer z różnych pasiek zainfekowanych narzędzi i skrzyń, a także zakup zainfekowanych królowych.

Zakaźna choroba kwarantannowa spowodowana kleszczem Varroa Jacobsona.

Zimą zarażone pszczoły są niespokojne i potrzebują wielu uzupełniających się pokarmów. Możesz zobaczyć szkodnika za pomocą białego papieru, które obsypały szkodniki.

Metody leczenia warrozy:

  • chemiczny - to przetwarzanie rodzin pszczelich ze specjalnymi preparatami,
  • metoda termiczna polecane na jesieni po wypuszczeniu potomstwa.

Zapobieganie warrozy:

  • trzymano protivarvaroznye przetwarzanie wczesną wiosną, po umieszczeniu wystawy na miejscu,
  • wieczorne przetwarzanie rodziny przeciw warrozie.

Choroba, w której Wszy są dotknięte przez wszy. Wesz jest szkodnikiem dla pszczół i potomstwa. Żyje na ich ciele, szczególnie na ciele macicy, a jednocześnie bardzo je niepokoi.

Do leczenia stosuje się dym tytoniowy.. Wszy w ciele macicy należy eliminować za pomocą dymu tytoniowego. Zaleca się umieszczenie 6-10 g naftalenu w górnej części ramy na noc i zakrycie dna białym papierem. Rano wszystkie wszy będą widoczne.

Pszczoła wesz

Do profilaktyki Ule przetwarzane są corocznie przed wystawą.

Nose beeze

Choroba rodzin pszczelich, powodowane przez jednokomórkowy szkodnik - nozomem. Ścieżka infekcji - pokarmowa. Owady mają biegunkę i masową śmierć w okresie zimowania.

Leczenie Przeprowadzono za pomocą 20,0 g fumagiliny rozcieńczonej w 25 litrach ciepłego syropu cukrowego. Przebieg leczenia wynosi 3 tygodnie.

Do zapobiegania Nosema silne rodziny są wybierane do zimowania, z dużą ilością młodego stada. Narkotyki są zabronione, ponieważ opatrunki są źle wdrożone, a lek traci swoje właściwości.

Amebiasis pszczół

Choroba inwazyjna wynikająca z pasożytniczej ameby Malpighamoeba mellifica. Pasożyty dostają się do organizmu pszczoły za pomocą jedzenia lub wody.

Podczas badania pszczoły stają się letargiczne, mają biegunkę i zwiększoną śmiertelność.

Leczenie Przeprowadzono za pomocą 20,0 g fumagiliny rozcieńczonej w 25 litrach ciepłego syropu cukrowego. Przebieg leczenia wynosi 3 tygodnie.

Fumagillin

Do zapobiegania Nosema silne rodziny są wybierane do zimowania, z dużą ilością młodego stada. Narkotyki są zabronione, ponieważ opatrunki są źle wdrożone, a lek traci swoje właściwości.

Pin
Send
Share
Send
Send

zoo-club-org